Monday, May 07, 2007

தினகரன் சர்வே: யோக்கியன் வர்றான்

'ஜெயலலிதாவிற்குப் பிறகு அதிமுகவின் தலைமையை ஏற்பவர் யார்' என்ற தினகரன் சர்வேயைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, ஏசி நீல்சன் நிறுவன புகழ் குறித்தும், 'சன் தொலைக்காட்சியின்' குதர்க்க குணம் குறித்தும் தங்கவேலு பதிவு இட்டிருந்தார்.

http://puliamaram.blogspot.com/2007/05/blog-post_04.html

அதற்குரிய பின்னூட்டத்திலும் இந்த கருத்துக்கணிப்புகள் குறித்தும் ஏசி நீல்சனின் புகழ் மற்றும் திறன் குறித்தும் விவாதங்கள் இடம் பெற்றிருந்தன. பின்னூட்டத்தில் இந்த விஷயத்தை இவ்வளவு சீரியஸாக விவாதித்து இருக்கும் அத்தனை பேரும் சர்வே வெளியாகி விட்ட நிலையில் அந்த சர்வேயில் கூறப்பட்டிருக்கும் தகவல் (நக்கல்) காமெடி பற்றிக் கூறவேயில்லையே.(அப்போது அடித்த இந்த பின்னூட்டம் நீளத்தால் தனி இடுகையாகி விட்டது.)

அதாவது ஜெயலலிதாவிற்குப் பிறகு அதிமுகவை தலைமை தாங்க மக்கள் தேர்ந்தெடுத்துள்ள வரிசையில் இரண்டாவது இடம் வைகோவுக்கு. அதாவது தனது கட்சிக்கான இடத்தை தக்கவைத்துக் கொள்ள சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும், அதிமுகவைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்கிற நிர்ப்பந்தத்தை ஜீரணிக்க கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிற வைகோவுக்கு.




முதல் நபராக பன்னீர் செல்வத்தை இட்டிருப்பதற்கு காரணம், சட்டசபை துணைத் தலைவரான இவர் தான் அவைக்கு ரெகுலராக வருகிறார். அவரை அம்மாவிடம் போட்டுக் கொடுப்பதற்கு. இரண்டாவது இடமாக வைகோ, ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய். ஜெயலலிதாவையும், அதிமுகவினரையும் எரிச்சலூட்டியது போல் ஆயிற்று. அத்துடன் வைகோவுக்கு எரிச்சலையும் மதிமுகவினருக்கு பீதியையும் கிளப்பியது போல் ஆயிற்று. செஞ்சி குழுவுக்கு சப்போர்ட்டாமாமாம். இராஜதந்திரமாமாம்.

இந்த பக்கத்து இலைக்கு பாயசம் எதுக்காக என்றால், சில நாட்களில் திமுகவுக்கு அடுத்த வாரிசு ஸ்டாலின் தான் என்று மக்கள் ஒருமனதாகக் கூறியுள்ளதாக கருத்துக் கூறுவதற்கு. அடப் போங்கப்பா, திமுகவோட உட்கட்சி ஜனநாயகத்தில் இது என்ன புதுசா.

ஆனால் ஒன்று ஜெயலலிதா சர்வேயினை முன்னேயே எடுத்து விட்டதன் காரணம், பேராசிரியர் அன்பழகனை கடந்த வாரத்தில் 'உதவிப் பேராசிரியர்' என்று அதிமுகவினர் நக்கல் பண்ணியது தான் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்.

கடந்த சில நாட்களில் வந்திருக்கும் பொதுமக்கள் கருத்தாக வந்திருக்கும் சர்வேக்களைப் பார்த்தால் இந்த சர்வேக்களின் தரம் தெரியும்.

1. ரஜினி அரசியலுக்கு வரத் தேவையில்லை என்று 40 சதவீதம் பேரும், வீண் வேலை என்று 14 சதவீதமும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.




ஏற்கனவே விஜயகாந்த் இவர்களுக்கு இம்சை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். சரத்குமார் ரெடியாகி விட்டார். இதில் ரஜினிகாந்த் வேறா. ரஜினிகாந்த் சில நாட்களுக்கு முன் மீண்டும் 'நான் அரசியலுக்கு வருவேனா என்று தெரியாது, அது ஆண்டவனின் கையில் இருக்கிறது' என்று தெரிவித்திருந்தார். (மறுபடியும் ஆரம்பத்திலிருந்தா !!!!). அந்த மாதிரி எண்ணத்திற்கு பொதுமக்கள் ஆதரவில்லை என்று காட்டுகிறார்களாம்.

2. ஜாதிக் கட்சிகள் அவசியமில்லை:
சரத்குமார் கட்சி ஆரம்பிக்கும் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்திய பிறகு வந்தது.






3. தமிழக அளவில் 63 சதவீதம் பேர் தமிழகத்தில் தனிக்கட்சி ஆட்சியைத் தான் விரும்புகிறார்கள்.
இது காங்கிரஸ் கட்சியினருக்கு கோடி காட்டுவதற்கு




4. ஜெயலலிதாவிற்கு பிறகு பன்னீர் செல்வம் தான் கட்சிக்கு தலைமை தாங்க சரியான ஆள்.
பணிவுக்கு பேர் போன (?) இவரை அம்மாவிடம் மாட்டி விடுவதற்கு.


அதாவது இவர்கள் சொல்ல விரும்பிய கருத்துக்களை மக்கள் எண்ணமாகச் சொல்வதற்கு.

கலைஞர், ஜெயலலிதா அல்லாமல் வேறு யார் முதல்வராக இருக்க தகுதி இருக்கிறது?
துணைநகரம் திட்டம் கைவிடப்பட்டது சரியா?
ஆட்சிக்கு பிறகு திமுக செல்வாக்கு கூடியிருக்கிறதா?
படப் பெயரை தமிழில் வைக்கும் சினிமாக்களுக்கு வரிவிலக்கு சரியா?
சிறப்பு பொருளாதார மண்டல சலுகைகள் அவசிய்மா?


இது போன்ற 'பைசா' பெறாத கேள்விகளை கேட்பதால் யாருக்கு புண்ணியம் வரப் போகிறது என்பதால் ஒருவேளை இதுவரை இதுபோன்ற கேள்விகள் வரவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

மற்றபடி நடுநிலை நாளேடு என்று தினகரன், தினமலர், மக்கள் குரல் ஆகிய பத்திரிகைகள் எல்லாம் விளம்பரப்படுத்தும்போது, 'யோக்கியன் வர்றான், செம்பெடுத்து உள்ளே வை' என்கிற பழமொழி ஞாபகத்திற்கு வருவது ரொம்ப இயல்பான ஒன்று தான்.(அப்பாடா, தலைப்பை ஜஸ்டிஃபை பண்ணியாச்சு).

Tuesday, December 19, 2006

தமிழ் சினிமா பட பெயரை தமிழில் வைத்தால் வரிவிலக்கு!!!

முதல்ல ஒரு விளக்கம்: என்னடா இது, தமிழ் சினிமா பட பெயரை தமிழில் வைத்தால் வரிவிலக்கு என்கிற எப்பவோ முடிஞ்ச மேட்டருக்கு இப்ப பதிவு போடறானேன்னு திட்டாதீங்க. சோம்பேறித் தனம் அதிகமாப் போச்சு. கருத்து சொல்லியும் அலுப்பா இருக்கு. அதனாலே பதிவு போட்டே ரொம்ப நாளா ஆச்சு. ஆனாலும் ரவி, மதுசூதனன் இரண்டு பேருமே தங்கள் பதிவில் ரொம்பவும் ஃபீலிங்காக இது கருத்து சொல்லியிருந்தார்கள். சரி, ஆறுதலாக பின்னூட்டம் போடலாம் என்று கிளம்பி கடைசியில் அது ரொம்ப நீளமாக, சரி ஓய்ந்து கிடக்கிற நம்ம பதிவுக்கும் உயிர் கொடுப்போம்னு அப்படியே பதிவாப் போட்டுட்டேன்.அதனால் இந்த பதிவே அவர்கள் பதிவிற்கு இட்ட பின்னூட்டம் தான்.

சரி, இனி விஷயம்:

இந்த விஷயத்தில் வருத்தம் வெளியிடும் பலரும் இதில் இருக்கும் ஒரு முக்கிய பிண்ணனியை மறந்து விடுகிறார்கள்.

இதில் சினிமாக்காரர்களை பகைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்பது மட்டுமே நோக்கமில்லை. மருத்துவர் அய்யாவின் தொல்லை தந்திரங்களில் இருந்து தப்பிப்பதற்காகத் தான் இந்த முடிவையே கலைஞர் எடுத்திருக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து.

ஏற்கனவே போராட்டங்களை அதிகரிப்பதும்,அதன் மூலம் அசம்பாவிதங்களுக்கு வலை விரிப்பதும், அதன் பின் சட்ட ஒழுங்கு சரியில்லை என்று குரல் கொடுப்பதும் அரசினை கவிழ்க்க எதிர்க்கட்சிகள் தீட்டும் சதித்திட்டத்தின் ஒரு பகுதி என்று கலைஞருக்கு ஒரு பதட்டம் இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. வன்முறை அதிகரித்து விட்டது என்று பல மீடியாக்களில் செய்தி வருவதும் அந்த பதட்டத்தை அவருக்கு அதிகரிக்கிறது. அதனால் தான் உள்ளாட்சி தேர்தல் வன்முறைக்கு சால்ஜாப்பு சொல்வதிற்கு அவர் ரொம்பவும் மெனக்கெட வேண்டியிருந்தது.

அவரது துரதிர்ஷ்டம், கூட்டணியில் இருக்கும் எந்த கட்சியுமே அவருக்கு மன நிம்மதி அளிக்கும் விதத்தில் செயல்பட தயாராக இல்லை. எல்லோரும் பிளாக்மெயில் தந்திரத்தை உபயோகிப்பதால், ஒரு போர்க்கொடி செய்தியும், பிறகு மறப்போம் மன்னிப்போம் செய்தியும் கூட்டணிக் கட்சிகளிடையே வழக்கமாகி விட்டது. இந்த நிலையில் ராமதாஸ் மற்றும் திருமாவளவன் கைகோர்த்து நடத்தி வந்த இந்த 'தமிழ் காப்பு போராட்டம்' தனக்கு மிகுந்த சங்கடத்தை தரக்கூடும் என்பதும் அவருக்கு தெரியும். அவர்களை சமாதானப்படுத்துவது என்பது ஆகிற காரியமில்லை என்பதால், சினிமாக்காரர்கள் மறுக்கவே முடியாது என்னும் வகையிலான இந்த ஆஃபரை எடுத்து விட்டார் கலைஞர்.

சரி, இந்த ஆண்டு மட்டுமே 100 கோடிக்கும் மேலாக அரசாங்கத்திற்கு போக வேண்டிய, மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்கு செலவிடப்பட வேண்டிய வரிப்பணம் பண முதலைகளிடமே திருப்பி விடப்பட்டு விடுகிறதே, இது மக்கள் விரோதம் இல்லையா?

தமிழ்த் திரைப்படங்களுக்கு தமிழில் பெயர் வைத்தால் வரி விலக்கு என்பது கேலிக்கூத்தாக இருக்கிறது என்பது அரசு நிர்வாகத்திற்கோ கலைஞருக்கோ தெரியாதா? இல்லை பலர் ஃபேஷனாக ஆங்கிலப் பெயரை சூட்டுகிறார்கள் என்றால், தமிழ்ப் படங்களுக்கு வேற்றுமொழியில் பேர் வைத்தால் வரி அதிகமாகச் செலுத்த வேண்டிவரும் என்றும் இதனை கட்டுக்குள் கொண்டுவரலாமே?

சினிமா மக்களை சீரழிக்கிறது என்று படப்பெட்டிகளை சேஸ் செய்த அரசியல் கட்சியினர், மக்கள் நலத்திற்கு செலவிடப்பட வேண்டிய கோடிக்கணக்கான வரிப்பணம் வீணடிக்கப்படுகிறது என்று குரல் கொடுக்கவும் இல்லை, இது போற்றப்படவேண்டிய திட்டம் என்று பாராட்டுப் பத்திரமும் வாசிக்கவில்லையே?

இப்படியெல்லாம் நீங்கள் கேட்பீர்களானால் ஐயோ பாவம், லாஜிக் தெரிந்த அளவுக்கு இந்த மனுசனுக்கு அரசியல் தெரியலையே என்று உங்கள் மேல் பரிதாபப்படத் தான் முடியும். இதற்குப் பேர் தான்ப்பா அரசியல்ல 'ராஜதந்திரம்'. இதெல்லாம், கம்யூனிஸ்டுகள், காங்கிரஸ், பாமக என்று சூப்பர் கூட்டணிகட்சிகளின் ஆதரவோடு ஆட்சியில் இருந்தாத் தெரியும்.

ஐய்யோ, ஐய்யோ, இன்னும் சின்னப்புள்ளத் தனமாவேவா பேசிக்கிட்டிருக்கிறது!

Wednesday, April 05, 2006

லஷ்மி மிட்டல் முயற்சி வெல்லுமா?

அயல் நாடு வாழ் இந்தியரான லஷ்மி மிட்டல் ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தை கையகப்படுத்த முயல்வது குறித்த கட்டுரை வெப் உலகத்தில் வெளியாகியுள்ளது. அதனை இங்கே கொடுத்திருக்கிறேன். படித்து விட்டு அபிப்பராயம் சொல்லுங்கள்.
நன்றி ::
வெப் உலகம்

லஷ்மி மிட்டல் முயற்சி வெல்லுமா?

லக்ஸம்பர்கில் இருந்து செயல்படும் இரும்பு எஃகு நிறுவனமான ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தை லண்டன் மற்றும் நெதர்லாண்ட்ஸினை தலைமையகமாக கொண்டு செயல்படும் வெளிநாட்டு இந்தியர் லஷ்மி மிட்டலின் (உலக பணக்காரர்கள் வரிசையில் 5வது இடத்தில் இருப்பவர்) நிறுவனம் கையகப்படுத்த முயற்சிக்க ஐரோப்பிய நாடுகளில் இப்போது சர்ச்சை எழுந்திருக்கிறது. உலகமயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரத்தில் ஒரு நிறுவனம் மற்றொரு நிறுவனத்தை இணைத்து கொள்வதோ அல்லது கையகப்படுத்துவதோ அன்றாடம் நிகழும் சாதாரண நிகழ்வாகி விட்டது. இந்த சூழலில் மிட்டலின் இந்த முயற்சிக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் கடும் எதிர்ப்பு எழுவதன் காரணம் என்ன? மிட்டல் இந்த முயற்சியில் அளவு கடந்த ஆர்வம் காட்டுவது ஏன்? மிட்டலின் முயற்சி வெற்றி பெறுமா?

இந்த துறையின் வித்தியாச அம்சம்:

இரும்பு எஃகு துறை உலகின் முதன்மையான பிளவுபட்ட துறையாகும். மற்ற துறைகளில் எல்லாம் முதல் பெரிய 10 நிறுவனங்கள் 90 சதவீதத்திற்கும் மேல் சந்தை பங்கினை கையில் வைத்திருக்கும் வேளையில் இத்துறையில் மட்டும் முதல் 10 பெரிய கம்பெனிகள் சேர்ந்தாலும் 15 சதவீதத்திற்கும் கீழ் தான் மொத்த சந்தை மதிப்பில் கொண்டுள்ளன. இந்த துறையில் கடந்த பல பத்தாண்டுகளாக தனிநிறுவன வளர்ச்சி , விரிவாக்கம், சந்தை பங்கினை அதிகப்படுத்துதல் என்பதையே நிறுவனங்கள் செய்ய முடியாது இருந்தது. இதன் முக்கிய காரணம் இந்த துறையில் வளர்ச்சிக்கான எதிர்பார்ப்பு 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குறைவாக இருந்தது. மிகப்பெரிய நிறுவனங்களும் இல்லை. இதில் மிட்டல் எப்படி உள்ளே வந்தார்?

லஷ்மி மிட்டல் நிறுவனம் :

கல்லூரிக்கு பின் கல்கத்தாவில் தனது தந்தை வைத்திருந்த சிறிய இரும்பு நிறுவனத்திலேயே ஆரம்பத்தில் தனது பணியை துவக்கிய மிட்டல் இந்தியாவில் இரும்பு நிறுவன வளர்ச்சிக்கு நிறைய தடைகள் இருப்பதாக கருதி தனது தந்தையின் ஆதரவுடனேயே 1970களில் இந்தோனேசியாவில் தனது நிறுவனத்தை துவக்கினார். இரும்பு எஃகு உற்பத்தி நிறுவனங்களின் சிதறுண்டு கிடந்த தன்மையை பார்த்து இத்துறையில் வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய வாய்ப்பிருப்பதை கண்டு கொண்டார்.

சோவியத் ரஷ்யா சிதறுண்டதற்கு பிறகு கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பா நாடுகளில் கடனில் தத்தளித்து கொண்டிருந்த இரும்பு ஆலை நிறுவனங்களை 90களில் கையகப்படுத்தினார். நிர்வாக திறமையின்மையால் பணியாளர்களுக்கு ஊதியம் கொடுக்க கூட முடியாமல் திண்டாடி கொண்டிருந்த புதிய அரசுகள் சந்தோஷமாக மிட்டல் நிறுவனத்திடம் விற்று விட்டு ஒதுங்கி கொண்டன. மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளும் இந்த விஷயத்தை அவ்வளவாக கண்டு கொள்ளாமல் விட்டு விட்டன. இந்த நிறுவனங்களை கையகப்படுத்தியதின் மூலம் மிட்டல் நிறுவனத்திற்கு கடன் அதிகரித்தது என்பது உண்மை. ஆனால் அந்த பிரச்சினையை உயர்ந்து கொண்டிருந்த இரும்பு எஃகின் விலை, அதிகரித்த உற்பத்தி திறன், குறைவான வட்டி விகிதம் இவற்றை கொண்டு சமாளித்து விட்டார் மிட்டல். இப்போதும் கூட மிட்டல் நிறுவன பங்கு ஒன்றின் புக் வேல்யூவான 14.42 டாலருக்கு 11.44 டாலர் நீண்டகால கடன் இருப்பது குறிப் பிடத்தக்கது.

தற்போது நெதர்லாண்ட்ஸ் மற்றும் லண்டனில் தலைமையகம் இருக்கும் மிட்டல் நிறுவனத்திற்கு கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பா, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா, கரீபியன் என உலகின் அத்தனை பகுதிகளிலும் ஆலை இருக்கிறது. 175000 பேர் உலகமெங்கும் இவரது நிறுவன பணியாளர்கள்.

ஆர்ஸலர் நிறுவனம் :

பிரான்ஸின் யூசினார், லக்ஸம்பர்கின் ஆர்பெட் மற்றும் ஸ்பெயினின் ஏஸ்ரேலியா இந்த மூன்று நிறுவனங்களும் இணைந்து தான் 10 பில்லியன் டாலர் ஆர்ஸலர் நிறுவனமே உருவாகியது. 2004 வரை இந்த நிறுவனமே உலகின் மிகப்பெரிய இரும்பு உருக்கு நிறுவனமாகவும் இருந்தது. அதற்கு பிறகு இப்போது மிட்டல் நிறுவனம்
முதலிடத்தை பிடிக்க இது இரண்டாவது இடத்திற்கு தள்ளப்பட்டது. தற்போது இந்த நிறுவனத்தின் முதன்மை அதிகாரி கை டாலி ஆசியாவிலும் வடக்கு அமெரிக்காவிலும் விரிவாக்க பணிகளை திட்டமிட்டு வருகிறார்.

இந்த நிறுவன அமைப்பின் முக்கிய அம்சமே ஐரோப்பிய அரசுகளின் பங்கு இந்த நிறுவன நிர்வாகத்தில் இருப்பது தான். அவற்றில் லக்ஸம்பர்க் அரசு அதிக பங்குகளை கொண்டுள்ளது. எனவே தான் இதன் நிர்வாகம் வெறும் வணிக அடிப்படையிலான முடிவுகளை மட்டுமே எடுத்து விட முடியாது. அரசியில் ரீதியாக ஏற்று கொள்ளப்படக் கூடியதாகவும் உள்ளூர் வேலை வாய்ப்பு இழப்பிற்கு காரணமாகி விடாமலும் இருக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் அதற்கு உள்ளது. மாறாக மிட்டல் நிறுவனமோ லஷ்மி மிட்டல் குடும்பத்தாரிடம் தான் அதிகபட்சமான பங்குகள் உள்ளன.

------------------------------------ மிட்டல் -(ஆர்ஸலர்)
2005 விற்பனை பில்லியனில் ------$28.10-- ($38.84)
ஓராண்டு விற்பனை வளர்ச்சி(%)-- 27 -----(8)
2005நிகர வருவாய் (பில்லியனில்)-- $3.37 --($4.58)
ஓராண்டு நிகர வருவாய் வளர்ச்சி(%)(-28)--(66)
பணியாளர்கள் எண்ணிக்கை 175000-- (96000)
-----------------------------------------------------------

மிட்டலின் முயற்சி :

தற்போது ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தின் பங்குகளை கையகப்படுத்தி அந்த நிர்வாகத்தை தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வர தனது முயற்சிகளை தொடங்கியுள்ள லஷ்மி மிட்டல் இந்த முயற்சிக்கு 18.6 பில்லியன் யூரோக்களை ஒதுக்கியுள்ளார். இந்த முயற்சி இரண்டு நிறுவன பங்குதாரர்களிடையே பலத்த எதிர்பார்ப்பினையும் ஆதரவினையும் பெற்றுள்ளது. ஜனவரி 26ல் இந்த முயற்சி குறித்து மிட்டல் அறிவித்த தினம் முதல் ஆர்ஸலர் பங்குகளின் மொத்த மதிப்பு பல பில்லியன் டாலர் உயர்ந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

மிட்டல் இந்த முயற்சிக்கு ஏன் அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார்? முதலில் மேற்கு ஐரோப்பாவில் காலூன்ற இது ஒரு அற்புத வாய்ப்பு. அதே போல ஆர்ஸலர் நிறுவனமும் மிட்டல் நிறுவனத்திற்கு சம பருமனுள்ள நிறுவனம் என்பதால் இதனை கையகப்படுத்தும் பட்சத்தில் உலக சந்தையில் 11 ரூ இந்த இணைந்த நிறுவனத்தின் கையில் வரும். மிட்டலின் மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய பலமும் ஆர்ஸலரின் மேற்கு ஐரோப்பிய பலமும் ஒருங்கிணையும். மிட்டலின் அமெரிக்க பலமும் ஆர்ஸலரின் லத்தீன் அமெரிக்க பலமும் ஒன்றிணையும்.

சரி ஐரோப்பிய அரசுகள் இதனை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும் :

முதலில் இது போன்ற ஒரு முயற்சி அறிவிப்பினை மிட்டல் வெளியிட்டதுமே திடுக்கிட்டு விழித்ததைப் போல எழுந்து கொண்டன பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய அரசுகள். முதலில் மேற்கு ஐரோப்பாவின் இரும்பு எஃகு சந்தை ஒரு இங்கிலாந்து இந்தியரின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வரும் என்ற சிந்தனையே அவர்களுக்கு விபரீதமாகப் பட்டது. அதிலும் நிறுவனத்துடன் அது குறித்த பேச்சுவார்த்தை என்ற அறிகுறி கூட இல்லாமல் பங்குதாரர்களிடம் இருந்து பங்குகளை
வாங்க முயற்சித்தது என்பது அவர்களுக்கு மேலும் அதிர்ச்சியளித்தது. வணிக ரீதியாக இது ஒரு வழக்கமான நிகழ்வு தான் என்றாலும் ஏற்கனவே அதிகமான வேலை இழப்பால் உள்நாட்டு எதிர்ப்பினை சம்பாதித்து வரும் ஐரோப்பிய அரசுகள் இந்த விஷயத்தில் பலத்த எதிர்ப்பினை சம்பாதிக்க நேரும்.
மற்றொரு பக்கம் ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தின் பங்குதாரர்கள் மிட்டல் நிறுவனத்துடன் இணைவதில் ரொம்பவும் ஆர்வமாக இருக்கிறார்கள். போட்டி மிகுந்த இரும்பு எஃகு துறையில் மிட்டல் போன்ற வணிக தலைவரின் உறுதியான தெளிவான சிந்தனைகள் மூலம் தான் நிறுவன வளர்ச்சி அதிகரிக்கும் என்று கருதுகிறார்கள். ஆக நிறுவன பங்குதாரர்களுக்கும் உள்ளூர் கோபத்திற்கும் இடையே அல்லாடுகின்றன ஐரோப்பிய அரசுகள். ஒரு குடும்ப கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மிட்டல் நிறுவனம் பல அரசுகளும் தொழிற்சங்கங்களும் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் ஆர்ஸலர் நிறுவனம் என இரண்டு நிறுவனங்களுக்கும் கலாச்சாரமே வேறுபடுகிறது. இந்த சூழலில் எந்த தொழில் முறையான திட்டமிடலும் இல்லாமல் மேற்கு ஐரோப்பா சந்தையை கட்டுப்படுத்தும் ஒரே குறுகிய நோக்கத்துடன் மட்டும் ஆர்ஸலர் நிறுவன பங்குதாரர்களை மிட்டல் திசை திருப்பி வருவதாக எதிர்க்கும் ஐரோப்பிய அரசுகள் குற்றம் சாட்டுகின்றன. இந்த விஷயத்தை தங்களது கவுரவ பிரச்சினையாக தான் இவை பார்க்கின்றன.

நாடுகளின் கருத்து :

மிட்டல் லண்டனில் வசிக்கும் வெளி நாட்டு இந்தியர் என்பதால் இந்தியாவும் இங்கிலாந்தும் மிட்டலது முயற்சிக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கின்றன. உலகமயமாக்கலின் யதார்த்தத்தை எதிர்ப்பு ஐரோப்பிய நாடுகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று

இங்கிலாந்து கூறியுள்ளது. இந்த விஷயம் குறித்து இந்திய பிரதமரும் பிரான்ஸ் அதிபர் ஜாக்வஸ் சிராக்குடன் பேசியிருக்கிறார். மிட்டல் ஒரு இங்கிலாந்து இந்தியர் என்பதால் தான் இந்த எதிர்ப்பு என்ற இனவெறி குற்றச்சாட்டினை பலமாக மறுத்துள்ளார் சிராக். ஆர்ஸலர் முதன்மை அதிகாரி டாலியோ, மிட்டல் பங்குகளை வாங்க முற்பட்டதற்கு பதிலாக நிர்வாகத்துடன் பேச்சு நடத்தி நிறுவனங்களை இணைக்க முற்பட்டிருக்கலாம் என்று கருத்து கூறியுள்ளார். மிட்டலோ ஒரு இந்திய வணிகராக தனக்கு நேர்ந்த சம்பவங்கள் மற்றவர்களுக்கு நேரும் பட்சத்தில் அது உலகமயமாக்கலுக்கே பின்னடைவு தான் என்று கூறியுள்ளார்.

நிபுணர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?

உண்மையில் மிட்டலின் முடிவு பல தொழில் கணிப்பு நிபுணர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியுள்ளது.

ஏனென்றால் இந்தியாவும் சீனாவும் தான் உலகில் அதிக இரும்பு எஃகு தேவை கொண்டதாக இருந்தன. இதன் காரணமாகவே கடந்த 5 ஆண்டுகளில் எஃகு நிறுவனங்களின் உற்பத்தி விலையும், லாபமும் அதிகரித்து வந்தது. ஆனால் கடந்த 50 ஆண்டுகளில் மட்டும் சுமார் 5000 ஆலைகளை உள் நாட்டில் நிறுவியுள்ள சீனா தனது உள் நாட்டு தேவைகளை பூர்த்தி செய்ததோடு அல்லாமல் வெளி நாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யும் அளவுக்கு உற்பத்தியை பெருக்கி விட்டது. அதன் ஏற்றுமதி அதிகரிக்க அதிகரிக்க உலகின் மற்ற நிறுவனங்கள் உற்பத்தியை குறைத்தாக வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்படும்.இது போன்ற கடினமான காலங்களில் ஆள் குறைப்பு மற்றும் செலவின குறைப்பு நடவடிக்கைகளின் மூலம் நிறுவனத்தை நிலை நிறுத்தி கொள்ள மிட்டல் நிறுவனத்தால் முடியும்.
ஆனால் பல அரசாங்க, தொழிற்சங்க தலைவர்களை நிர்வாகத்தில் கொண்டுள்ள ஆர்ஸலர் நிர்வாகத்திற்கு இது சுலபமானதல்ல. வேலை இழப்பு இருக்க கூடாது என்ற காரணத்தால் அதிகப்படியான செலவினங்களினால் நிறுவனம் பலத்த நஷ்ட சூழலுக்கு ஆளாகும். நிறுவனத்தை நடத்த இயலாத சூழல் தோன்றும் அந்த நேரத்தில் மிட்டல் இந்த முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கும் பட்சத்தில் அது சுலபமாகவும் இருந்திருக்கும். ஐரோப்பிய அரசுகளிலும் சாதகமான சூழல் நிலவியிருக்கும் என்று நிபுணர்கள் கருதுகிறார்கள்.
அதே சமயத்தில் ஒரு சிறிய நிறுவனமாக தொடங்கி இன்று ஒரு சாம்ராஜ்யத்திற்கே தலைவராக இருக்கும் மிட்டல் நிச்சயமாக இதன் சாதக பாதகங்களை அலசிய பிறகே இந்த முயற்சி மேற்கொண்டிருப்பார் என்பதையும் இவர்கள் ஒப்பு கொள்கிறார்கள்.


கடந்த சில நாட்களில் அனைத்து தரப்புகளுமே தங்களது நடவடிக்கைகளை முடுக்கி விட்டுள்ளன. ஆர்ஸலர் நிறுவன பங்குதாரர்களிடம் நல்ல பெயரெடுக்கும் முயற்சியை மிட்டல் நிறுவனம் மேற்கொள்ள லஷ்மி மிட்டல் இந்தியா மூலமும் ஐரோப்பிய நாடுகளுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்துவதன் மூலமும் விரைவில் இந்த கையக முயற்சியை முடிக்க அதிரடியாக செயல்பட்டு வருகிறார். ஆர்ஸலர் நிறுவனமோ விழித்து கொண்டு தங்கள் நிர்வாக திறனில் அவநம்பிக்கை கொள்ள வேண்டாம் என்று கூறி பங்குதாரர்களுக்கு அதிக டிவிடென்டுகளை அறிவித்தும், கனடாவின் டொஃபாஸ்கோ நிறுவனத்தை கையகப்படுத்தியும் பிரச்சினையில் சம நிலை கொண்டு வர முயற்சித்து கொண்டுள்ளது. இந்தியாவும் இங்கிலாந்தும் மேற்கு ஐரோப்பிய அரசுகளை அமைதிப்படுத்தும் முயற்சியில் இறங்க அந்த நாடுகள் செய்வதறியாமல் முழிக்கின்றன.

ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தை மிட்டல் நிறுவனம் கையகப்படுத்துவது என்பது லஷ்மி மிட்டல் சொல்வதை போல் ‘தவிர்க்க முடியாதது’ என்பது தான் தற்போதைய உலக மயமாக்கல் யதார்த்தம்.

அமெரிக்காவின் ஆறு துறைமுகங்களை துபாயில் இருந்து செயல்படும் ஒரு துறைமுக பராமரிப்பு நிறுவனத்தின் பராமரிப்பில் விடுவதை (இதற்கு புஷ் தனிப்பட்ட ஆதரவு தெரிவித்ததாக சொல்லப்பட்டாலும் கூட) அமெரிக்க அமைச்சரவை சமீபத்தில் நிராகரித்தது என்பதும் அதேபோல் அமெரிக்க எண்ணெய் நிறுவனம் ஒன்றினை சீன அரசு துணை நிறுவனம் ஒன்று கையகப்படுத்தும் முயற்சியையும் உள் நாட்டு எதிர்ப்பை காரணம் காட்டி அமெரிக்கா முறியடித்ததும் நினைவிருக்கலாம். உலகமயமாக்கல் என்கிற காட்டாற்று வெள்ளத்தை கட்டவிழ்த்து விட்ட அமெரிக்காவும் ஐரோப்பிய நாடுகளும் இன்று அதனை மிரட்சியுடன் பார்ப்பதை ‘காலத்தின் விளையாட்டு’ என்பதை தவிர வேறென்ன சொல்ல முடியும்.


வெப் உலகத்தில் இந்த கட்டுரைக்கான இணைப்பு இங்கே :
http://www.webulagam.com/news/parimanangal/0604/01/1060401009_1.htm .

Monday, February 20, 2006

நிதிஷ் குமார் மோசமான சீரியல்களுக்கு இடையில் நல்ல ஜோக்


நிதிஷ் குமார் மோசமான சீரியல்களுக்கு இடையில் நல்ல ஜோக் என்று ஹிந்து பத்திரிகையில் ஞாயிறன்று வெளியான ஓபன் பேஜ் பகுதியில் பீகாரில் பிறந்து தற்போது சென்னையில் பணியாற்றி வரும் ஐஐடி பேராசிரியர் ஒருவர் தனது மாநிலம் குறித்து கூறியுள்ளார். நிதிஷ் குமார் மட்டுமல்ல யார் முதல்வராக வந்தாலும் பீகாரின் நிலையை மாற்றுவது எளிதான காரியமில்லை என்று கூறியுள்ளார். இது அவரது தாய் மாநில பற்றால் விளைந்த கோபமா? அல்லது பொதுவான சால்ஜாப்பு அவநம்பிக்கையா? என்பதற்கு சில ஆண்டுகள் கழித்து பீகாரின் நிலையை கணித்த பிறகு தான் பதில் சொல்ல முடியும்.
Bihar won't change...
SHREESH CHAUDHARY
Nitish Kumar at best might be a good joke between bad serials
A LOT of people feel that now that we have got rid of Lalu, suddenly everything is going to be all right with Bihar. I say no Nitish or any other Kumar can change Bihar. I may sound cynical, but I have the following reasons to say that Bihar will not change until in Bihar:
* Everyone goes to work at nine and stays there at least until five without grinding and spitting tobacco in the office through the day;
* Everyone helps everyone without worrying about the other person's caste or cash;
* Everyone stops stealing electricity, reports against those still doing so, and pays his bills on time and demands better power supply, in that order;
* Everyone stops playing cards in the day time;
* Everyone is ready to confront crime, regardless of place, time and consequences;
* All railway passengers there pay full fare and buy tickets rather than pay three fourths and travel without ticket;
* All bus passengers demand and obtain a ticket before they pay the fare;
* Doctors first go to the hospital before going to their own private clinic;
* Schoolteachers insist they would much rather teach in the class than close the school for cattle census;
* All teachers stop private tuition and go to class, library and laboratory more enthusiastically than they go for tabulation of examination marks;
* All teachers award marks only after reading the script, rather than on the weight of recommendation behind it;
* All workers contribute national level work before they demand national level pay and perks;
* There is a social boycott of those who have more than their known sources of income;
* All there invest in their daughter's education more than they invest in her dowry and feast on her wedding day;
* Everyone leaves a square foot of space between the road and their house for the drainage rather than encroach it and place another brick upon it;
* Everyone treats a bank loan as capital for investment rather than not to be returned charity for fun;
* All upon retirement return to their villages and reduce the difficulties of life there through their presence and participation, rather than remain stuck in their dark and damp and uncomfortable flats in rurban areas Bihar so abounds in; and, finally,
* Until at least its elite travel the class for which they claim travel allowance.
The quality of people
The difference between any two States is not so much because the Chief Minister of one is a lot better than that of the other; it is because people in one have initiative and enterprise, and those in the other don't; people in one have some sense of shame and pride, in the other don't.
Because all those things I listed above are not going to happen in the foreseeable future I am sure Bihar is not going to change for the next few decades at least. Nitish Kumar at the best might be a good joke between bad serials. Call it cynical if you will!
(The writer, Professor, IIT Madras, is a native of and frequent visitor to Bihar)