Saturday, April 18, 2009

சமரசம் உலாவும் இடமே...

நம் வாழ்வில் காணா சமரசம் உலவும் இடமே என்று சுடுகாட்டில் பாடும் பழைய புகழ்பெற்ற பாடல் ஒன்று உள்ளது.

ஆனால் வாக்குமேடைகளும் இந்த விஷயத்தில் சமரசத்திற்கு சளைத்தவையல்ல என்பதை நாடெங்கிலும் தேர்தல் பிரச்சாரம் நமக்குக் காட்டி வருகிறது.




இந்த மேடையின் இணைந்த கைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் சமரசங்கள்:

1. கடைசி வரை முயற்சி செய்தும் காங்கிரஸை முழுவதுமாய் இழுக்க முடியாததால், வேறு வழியின்றி, தானும் பிரதமர் வேட்பாளர் தான் என்று கூறினால் தோழர்கள் கையைப் பிசைய வேண்டியது வரும் என்று புரிந்து, சரி இப்போதைக்கு தானே என்று ஜெ. செய்து கொண்டுள்ள சமரசம்.

2. காங்கிரஸை இழுத்து அது கூட கூட்டணி போட்டிருந்தா சகோதரி, கலைஞர் ரெண்டு பேருக்கும் ஒருசேர பாடம் கற்பிச்சுருக்கலாம், நடிகருக்கும் அதிர்ச்சி வைத்தியம் அளித்திருக்கலாம்னு பார்த்தா, இந்த காங்கிரஸ்காரங்க, சே, அதிலே ஒரு கோஷ்டி கூட, அதுக்கு ஒத்து வர மாட்டேங்குதே, நிருபருங்க, நடிகர் எல்லாம் நம்மளை கேவலமா பேசற மாதிரி ஆயிட்டுதே, சரி வேற வழியில்ல, ஈழத்தமிழருக்காக பாடுபடவும், சமச்சீர் கல்வி கொண்டு வரவும், தமிழ் வளர்ப்புக்கும் சகோதரியை நம்பலாம், குறைந்தபட்சம் நடக்கலேன்னா கூட பழி நம்ம மேல விழாது என்று மருத்துவர் அய்யா செய்து கொண்டுள்ள சமரசம்.

3. பொடா சட்டத்தில் உள்ளே போட்டது கூட பழைய கதை என்று விட்டு விடலாம். ஆனால் கூடவே இருந்த எனக்கு நாலு சீட் வாங்கறதுக்கு நாக்கு தள்ளிடுச்சே....இது தான் நல்லவர்க்கும், நாவன்மையாளர்க்கும் காட்டுகிற பிரதியுபகாரமா? என்று கொந்தளித்த மனதை கட்டுப்படுத்தி, 'கூட்டணியைப் பற்றியோ அரசியல் பற்றியோ பேசும் மனநிலையில் நான் இல்லை' என்ற விரக்தியில் இருந்து சற்று மீண்டு யதார்த்தத்துடன் வைகோ மேற்கொண்டுள்ள சமரசம்.

4. காங்கிரஸ், பாஜக அல்லாத கூட்டணியை அமைப்போம், என்றாலும் தேர்தலுக்கு பின் காங்கிரஸ்க்கு ஆதரவளிக்கும் வாய்ப்பை புறந்தள்ளி விடவில்லை, தவிர பதவி இல்லாமல் இருந்தது போதும், உருவாகவிருக்கும் அமைச்சரவையில் நாங்கள் பங்கேற்கலாம் என்றெல்லாம் கொள்கைப் பிடிப்பில் கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கும் கம்யூனிஸ்டு தோழர்கள் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உண்மையான பிரதிநிதியான ஜெயலலிதாவுடன் செய்து கொண்டுள்ள சமரசம்.

இது வாக்குவங்கி சமரசம். இவற்றின் குறைந்தபட்ச ஆயுட்காலம் தேர்தல் தேதி வரை. அதற்குப் பின்.....? 

அது அவர்களின் ராஜதந்திரத்திற்கான காலம்......பயந்து விடாதீர்கள். மனதை தளர்வாய் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் எது செய்தாலும் உங்கள் நன்மைக்காகத் தான் செய்கிறார்கள்.

Monday, April 06, 2009

72 இலட்சம் கோடியில் என்னென்ன செய்யலாம்?

இதுநாள் வரை இந்திய அரசியல்வாதிகளும் அதிகாரிகளும் வரி ஏய்ப்பு செய்து ஸ்விஸ் வங்கிகளில் சேமித்து வைத்திருக்கும் பதுக்கல் பணம் 72 இலட்சம் கோடியில் இருந்து 92 இலட்சம் கோடி வரை இருக்கலாம் என்று மதிப்பீடுகள் கூறுகின்றன. இந்த பணத்தை நாட்டிற்கு கொண்டு வர மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்டு கட்சியும் பாரதிய ஜனதா கட்சியும் தேர்தல் வாக்குறுதி அளித்திருக்கின்றன.

இந்த 72 இலட்சம் கோடியில் என்னென்ன செய்யலாம்?

மருத்துவம், பொறியியல், கலை அறிவியல் என அனைத்து வகைக் கல்லூரிக் கல்வி மற்றும் பள்ளிக் கல்வியை இலவசமாக்கலாம். (கல்விக்காக பொருட்களின் மீது விதிக்கப்படும் 2 சதவீத கூடுதல் வரியை நீக்கலாம்.)

நதிகள் இணைப்புத் திட்டத்தை நிதிப் பிரச்சினை இல்லாமல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் செயல்படுத்தத் துவங்கலாம்.

சமூக பாதுகாப்பு, அடிப்படை சுகாதார வசதிகள் என்பவை எல்லாம் முன்னேறிய ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் மக்களுக்குத் தான் என்றில்லாமல் இங்கும் சீரிய முறையில் அமல்படுத்தலாம்.

இப்படி எந்த திட்டம் என்றாலும் அது முழுமையாக 110 கோடி மக்களையும் திருப்திப்படுத்தாமல் கூட போய் விடலாம். அதனால் திருமங்கலம் தொகுதியில் அரசியல்வாதிகள் செய்தது போல் ரொக்கப் பணமாக இந்திய மக்கள்தொகை முழுமைக்கும் தலைக்கு இவ்வளவு எனப் பிரித்துக் கொடுத்து விடலாம். வாக்குரிமை கொண்டவர்களுக்கு மட்டும் என்று பிரித்தாலே, தலைக்கு ஒரு லட்சம் வரை கிடைக்கும். குறைந்த பட்சம் பணப்புழக்கம் அதிகரித்து, பணவீக்கம் அதிகரிக்கும். (இது தானே இப்போது ரிசர்வ் வங்கியின் தலைவலி). திருமங்கலம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்!

பாவம் பதுக்கல்வாதிகள். உலகத்தில் பணத்தை எங்கே பதுக்கி வைத்தால் பாதுகாப்பு என்று பார்த்து பார்த்து கோடிகளைக் கொண்டு போய் அயல்நாட்டு வங்கிகளில் குவித்தார்கள். இப்போது ஒபாமா புண்ணியத்தில் அத்தனைக்கும் ஆப்பு.

தென்னை மரத்தில் தேள் கொட்டினால் பனை மரத்தில் நெரி கட்டிய கதையாக, இத்தனை நாளாக இதனைப் பற்றி மூச்சு விடாத இந்திய அரசியல்வாதிகள், அமெரிக்காவின் கறுப்பு பணத்தை வரி வலைக்குள் கொண்டு வர வரி ஏய்ப்பை தடுக்க ஒபாமா ஸ்விஸ் வங்கிகளுக்கு நிர்ப்பந்தம் கொடுக்க, தூக்கத்தில் இருந்து விழித்ததைப் போல இப்போது நமது அரசியல்வாதிகளும் குரல் கொடுக்கத் துவங்கியிருக்கிறார்கள்.

இந்த பணத்தை தேசத்திற்கு கொண்டு வருவோம் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தனது தேர்தல் அறிக்கையில் தெரிவித்திருக்கிறது. தேசியவாதி அத்வானியும் அந்த பணத்தை இந்தியா கொண்டு வர நடவடிக்கை எடுப்பதாக மேடை தோறும் முழங்கி காங்கிரசுக்கு தேர்தல் சமயத்தில் நெருக்குதல் அளித்து வருகிறார். ஜமீன்தாரர்கள் கட்சியான காங்கிரசுக்கு தான் நெருக்கடி. பாவம் எத்தனை பெரிய தலைகளுக்கு பக் பக் என்கிறதோ. ஆனாலும் வாக்குவங்கியை விடமுடியுமா. தாங்கள் இந்த கணக்கு விவரங்கள் கோரி சுவிஸ் வங்கிகளிடம் விண்ணப்பம் செய்திருப்பதாகவும், தாங்கள் எதனையும் மறைக்கவில்லை என்றும் உள்துறை அமைச்சர் சிதம்பரம் கூறியிருக்கிறார்.

இலங்கை பிரச்சினை போலவே இந்த பிரச்சினையும் தேர்தலுக்கு பின் பல கட்சிகளால் புறந்தள்ளப்படும் சூழ்ச்சி நேரலாம். 

கல்லூரி மாணவர்கள், வழக்கறிஞர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அனைத்து பிரதிநிதிகளும் இந்த பிரச்சினையில் கவனம் சிதறாமல் வலியுறுத்தினால் மட்டுமே ஊழல் பெருச்சாளிகள் கொண்டு சென்ற பணமூட்டைகளை பத்திரமாய் வீடு கொண்டு வந்து சேர்க்க முடியும். பல்வேறு அரசியல் கட்சிகளுக்குள்ளும் தொழிற்சங்கங்களுக்குள்ளும் சிக்கியிருக்கும் இந்த பிரதிநிதிகள் தங்கள் வர்க்கத்தின் நலன் காக்க ஒன்றுபட்டு போராடினால் தான் உண்மைகள் மட்டுமல்ல உரிமைகளும் மீட்கப்படும். செய்வார்களா?

Sunday, March 01, 2009

இந்திய அணி வீரர்களின் கலர் ராசி

ராசியில்லாத புதிய உடை : சுனில் கவாஸ்கர்

நியூசிலாந்துக்கு எதிரான இரண்டாவது "டுவென்டி-20' போட்டியிலும் இந்திய அணி கோட்டைவிட்டதால் ரசிகர்கள் பெரும் அதிருப்தி அடைந்துள்ளனர். முன்னதாக நீல நிறத்தில் உடையணிந்த இந்திய வீரர்கள் வெற்றி மழையில் நனைந்தனர். தற் போது கருநீல உடைக்கு மாறியுள்ள தோனியின் இளம் படை தோல்விகளை சந்தித்து வருகிறது. இது "உடை ராசி' பற்றி ஆலோசிக்கச் செய்துள்ளது. இந்த புதிய உடை ராசியில்லாததாக இருக்குமோ என ரசிகர்களை சிந்திக்க வைத்துள்ளது. தவிர இலங்கை மற்றும் இங்கிலாந்து வீரர்களும் இதே நிறத்தில் உடையணிந்து விளையாடுவதால் சற்று குழப்பம் ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளதாக தெரிகிறது. எனவே மீண்டும் இந்திய அணி நீல நிற உடை அணிந்து களமிறங்கலாம் என நினைக்கிறேன்.

-தினமலர் செய்தி

அட பதருங்களா, கலர் ராசி உங்களையும் விட்டு வைக்கலயாடா? பச்சைக்கும் மஞ்சளுக்கும் நடுவில மாட்டிக்கிட்டு இம்சை தாங்க முடியாம தானடா இளைஞர்கள் உங்ககிட்டே வர்றோம், இங்கேயும் இதே தொல்லையாடா?

ஏன்டா, ஜெயிக்கும் போது பிட்சை ரீட் பண்ணோம், பவுலரை வாட்ச் பண்ணோம்னும் சொல்றீங்க, தோத்தா மட்டும் ஏண்டா பழியை எவன் மேலயாவது தூக்கிப் போடறீங்க. உங்களத் திருத்தவே முடியாதாடா?

(விவேக் பாணியில் படித்திருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்)

Saturday, February 21, 2009

என்ன சொல்லி நான் எழுத.....

(நீதி தேடி பாமரன் அலையும் உயர்நீதிமன்ற வாசலில்)
"ஐயயோ! ஏங்க, இப்படி இரத்தம் சொட்ட சொட்ட ஓடி வர்றீங்க".

"ஒரு கூட்டமே அடிச்சு மண்டையப் பிளந்துடுச்சுப்பா".

"அடப்பாவமே, உள்ளேயே போலிஸ் ஸ்டேஷன் இருக்கு. அவங்ககிட்டே புகார் குடுக்கலாமில்ல".

"யோவ், அடிச்சதே போலிஸ்தான்யா".

"அடக் கருமமே! உள்ளே ஜட்ஜ் ஐயா இருப்பாருங்க. அவருகிட்ட சொன்னீங்கன்னா உங்க பாதுகாப்புக்கு ஏற்பாடு பண்ணுவாரு".

"யோவ், வழிய விடுய்யா. நான்தான்யா அந்த ஜட்ஜு".

Tuesday, December 16, 2008

பொருளாதார நெருக்கடியும் பழைமைவாத அரசியல்வாதிகளும்

எனவே இது தான் சூழ்நிலை: பொருளாதாரம் பல தசாப்தங்கள் கண்டிராத மோசமானதொரு சரிவை எதிர்கொண்டிருக்கிறது. பொருளாதார தாழ்வு நிலையை எதிர்கொள்வதற்கான வழக்கமான பதிலிறுப்புகளான வட்டி விகிதங்களைக் குறைப்பது போன்றவை எல்லாம் பலனளிப்பதாக இல்லை. பெரிய அளவிலான அரசாங்க உதவி என்பது தான் பொருளாதார பல்டியைத் தடுப்பதற்கான ஒரே வழியாகத் தோன்றுகிறது. அதிலும் ஒரு பிரச்சினை என்னவென்றால், வழக்கமான பழைமைவாத அரசியல்வாதிகள் வழக்கொழிந்த தங்களது சித்தாந்தங்களுடன் நடவடிக்கையின் வழியில் குறுக்கே நிற்கிறார்கள்.

இப்படி தொடங்குகிறது நோபல் வென்ற பால் கிரக்மேனின் நியூயோர்க் டைம்ஸ் கட்டுரை. ஜேர்மனி ஒரு நாடு பொருளாதார மீட்பு தொகுப்பில் நம்பிக்கை இல்லாமல் பேசுவதும் நடந்து கொள்வதும் எப்படி ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அல்லது அமெரிக்கா அல்லது உலகில் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக் கூடும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் பிற சில நாடுகளின் இந்த 'ஊக்கத்தொகுப்பு மூலம் மீட்சி' முயற்சியையும் அது எப்படி பலனில்லாது ஆக்கும் என்பதை விளக்குவதற்காக இப்படி ஆரம்பிக்கிறார் அவர்.

http://www.deccanchronicle.com/Columnists/Columnists.asp#Time%20is%20running%20out%20for%20Europe

செய்தித்தாளின் இன்னொரு பக்கத்தில் ரியல் எஸ்டேட் துறையை ஊக்குவிப்பதற்காக இந்திய வங்கிகள் வீட்டுக் கடன் வட்டியை 8.5 சதவீதம் முதல் 9 சதவீதத்திற்குள் என்பதாக குறைத்திருப்பதாக செய்தி.

வெறும் மேம்போக்கான ஒப்பீட்டை வைத்து இதை ஒரு குறையாகக் காணும் அளவுக்கு நாம் பொருளாதார வல்லுநர் இல்லை தான். ஆனாலும் நாம் வேண்டுவதெல்லாம், ஐயா அதிகாரத்தில் இருக்கும் தொரைகளே, லோகத்தில் நாலு இடத்தில் நடப்பதைப் பார்த்து, கோடிக்கணக்கான சாதாரண மக்களின் நலன்களை மனதில் கொண்டு முடிவுகளை எடுங்கள். இரத்தக்கண்ணீர் எம்.ஆர்.ராதா சொல்வதைப் போல, "டாக்டர், என்னை வைச்சு தான் நீங்க தொழில் கத்துக்கறீங்க போலிருக்கு" என்பதாக, கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையை பணயம் வைத்து பொருளாதார அல்லது அரசியல் மேதைகளான உங்களின் அறிவை அல்லது நிர்வாக திறனை புலப்படுத்தும் முனைப்பில் இறங்கி விடாதீர்கள் என்பது தான். 'டாக்டர்' சிங்குக்கும் 'டாக்டர்' சோனியாவுக்கும் மற்றும் நம் பிற பழமைவாத அரசியல்வாதிகளுக்கும் கேட்குமா?

Wednesday, November 26, 2008

சம்பளம் குறைக்கும் சிங்கப்பூர் பிரதமரும் சபாரி கார் கேட்கும் நம்மூர் எம்எல்ஏக்களும்

"சிங்கப்பூர்" நம்மூர் அரசியல்வாதிகள் நமது மக்களை ஏமாற்றுவதற்கு எப்போதுமே உச்சரிக்கும் ஒரு நாடு. மதுரையில் எம்பி தேர்தலில் நின்ற சுப்பிரமணியசாமி தான் வெற்றி பெற்றால் மதுரையை சிங்கப்பூராக மாற்ற வாக்குறுதியளித்ததும், ஒருவேளை அரசு கெஜட்டில் பெயர் மாற்றப் போகிறாரோ என்று பாமர வெகுஜனம் திகைத்ததும் வரலாறு.



உலகமெங்கும் பொருளாதார நெருக்கடி தலைவிரித்தாடும் சூழ்நிலையில், தொழிலாளர்களுக்கு சம்பள வெட்டும் வேலை இழப்பும் அன்றாட செய்திகளாகி வருகின்றன. நம்நாட்டு அமைச்சர்கள் எல்லாம் சம்பள வெட்டை நிலைமை உணர்ந்து சமாளிக்க கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று பணியாளர்களுக்கு உபதேசித்து வருகிறார்கள். இதே மாதிரியான ஒரு சூழ்நிலையை சிங்கப்பூர் அரசியல் நிர்வாகம் கையாளும் தன்மை இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.


அந்த நாட்டின் பிரதமரே தனது சம்பளத்தில் 19% வெட்டுக்கு சம்மதித்திருக்கிறார். இந்த ஆண்டு 2.46 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை சம்பளமாக பெறும் லீ ஸென் லூங் அடுத்த ஆண்டு 1.99 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை மட்டுமே சம்பளமாகப் பெறுவார். அந்த நாட்டு அமைச்சர்களும் உயர் அரசு அதிகாரிகளும் 11 சதவீதம் முதல் 19 சதவீதம் வரையான சம்பளவெட்டினை எதிர்கொள்ள இருக்கிறார்கள். அரசு அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் இவ்வாறாக நெருக்கடியை எதிர்கொள்வதிலும் தலைமை தாங்கி செல்லும் போது, மக்கள் அவர்கள் மேல் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கைக்கு இயல்பாகவே ஒரு நியாயம் பிறப்பது சரிதானே!


நமது நாட்டு 'உபதேச' அமைச்சர்களுக்கும், குறிப்பாக சட்டமன்றம் கூடிய உடனே முதலில் மைக் பிடித்து "எங்களுக்கு அம்பாஸடர் கார் வேண்டாம், ஸ்கார்பியோ அல்லது சபாரி கார் தான் வேண்டும்" என்று கோரும் நம்ம ஊர் எம்எல்ஏக்களுக்கும் சிங்கப்பூர் 'செய்தி' உறைக்குமா?

Thursday, November 20, 2008

கேலிக்குள்ளாகியிருக்கும் நிதியமைச்சரின் வேண்டுகோள்

ரியல் எஸ்டேட், வாகனத்துறை மற்றும் ஏர்லைன்ஸ் ஆகிய துறைகள் விலைக்குறைப்பு செய்ய வேண்டும் என்று நிதி அமைச்சர் சிதம்பரம் விடுத்த வேண்டுகோள் தொழில்துறையினரிடையே அதிருப்தியையும், விமர்சகர்களிடையே கேலியையும் உண்டாக்கியிருக்கிறது.

உடனடியாக எதிர்வினையாற்றிய ரியல் எஸ்டேட் துறை நிறுவனமான டிஎல்எப் தலைவர், ரியல் எஸ்டேட் துறை ஏற்கனவே கடந்த ஆறு மாத காலத்தில் (சென்னையும், ஹைதராபாத்தும் தவிர்த்து பிற மெட்ரோக்கள் உள்பட அனைத்து வட இந்திய பகுதிகளிலும் இது வெளிப்படையாக காணப்படத் துவங்கியது. பங்குச் சந்தையிலும் பிரதிபலித்தது) வீழ்ச்சியுறத் துவங்கி பரிதாபமான நிலையில் இருக்கின்ற சூழலில் இனி எங்கு குறைப்பது என்றார். மாறாக அரசாங்கம் தான் கடனுதவி மூலம் பணப்புழக்கத்தை அதிகரித்து வாங்கும் தேவையை அதிகரிக்கச் செய்ய வேண்டும் என்றார்.

வாகனத் துறைக்கு பஜாஜ் தலைவர் இதே போன்றதொரு கருத்தை பிரதிபலித்தார். வாகன விற்பனை ஏற்கனவே சரிவைச் சந்தித்து இருக்கும் வேளையில், விலையைக் குறைத்தால் இன்னும் அல்லவா நஷ்டம் அதிகரிக்கும் என்றார் அவர். ஒருவேளை எல்லா நிறுவனங்களும் ஒருசேர விலைகுறைப்புக்கு ஒத்துக் கொண்டால் கூட நிறுவனங்களின் சந்தைப் பங்களிப்பு நிலை இந்த வேறுபட்ட விலைகுறைப்பால் குளறுபடிக்குள்ளாகும் அல்லவா என்று மேலும் குழப்பினார் அவர்.

ஏர்லைன்ஸ் துறையில் அவர்கள் சலுகைகளை எதிர்பார்த்திருந்ததால் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவர்கள் சொல்லி விடவும் கூடாது என்பது போல் விமான எரிபொருளை 'அறிவிக்கப்பட்ட பொருட்கள்' பட்டியலில் சேர்க்க அரசாங்கம் ஆலோசிப்பதாக தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதன்மூலம் இந்தியா முழுவதும் ஒரே மாதிரியான 4 சதவீத விற்பனை வரி அவற்றின் மீது விதிக்கப்படுமாம். முன்னர் இது 21 சதவீதம் வரை இருந்ததாம். ஜெட் ஏர்வேஸ் 2000 பேரை பணிநீக்கம் செய்த சமயத்தில் அரசாங்கம் ஏற்கனவே விமான எரிபொருளில் ஏற்கனவே பல சலுகைகளை அறிவிருத்திருந்தது என்பது நினைவிருக்கலாம். அதாவது எரிபொருள் கடன் செலுத்தும் காலம் இரண்டு வாரங்களில் இருந்து 6 மாத காலமாக ஆக்கப்பட்டிருக்கிறது. 5 சதவீத கலால் வரி நீக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதனால் விமானக் கட்டணம் கட்டாயம் குறைக்கப்படும் என்று அரசாங்கம் சொல்கிறது. நடக்க வேண்டும். இதுவாவது தேர்தல் வரை காத்திருக்காது என்று நம்புவோம்.

இன்றைய டெக்கான் கிரானிக்கிளில் நிதியமைச்சரின் வேண்டுகோள் குறித்து வந்திருக்கும் இரண்டு கார்ட்டூன்கள் இங்கே: (சிதம்பரம் ஹாலந்து பறந்து விட்டார். அதனால் அவர் இது குறித்து கவலைப் பட வேண்டியிருக்காது)





சிலபல மாதங்களுக்கு முன்பு பிரதமர் மன்மோகன்சிங் நிறுவன தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகள் தங்கள் சம்பளத்தைக் குறைத்து கொள்ள வேண்டும் என்று பேசி தொழில்துறையினரிடமும் ஊடகத்திடமும் எவ்வளவு கேலிக்கும் கிண்டலுக்கும் ஆளானார் என்பது அறிந்த விஷயம். அவரது அடியற்றி இப்போது சிதம்பரம் வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறார். ஆக இது

"அண்ணன் காட்டிய வழியம்மா,
'அன்பால்' விளைந்த பழியம்மா".

Friday, November 14, 2008

வெள்ளிக் கரண்டி தலைவர்கள்

மின்வெட்டிற்காக தினந்தோறும் தமிழகத்தின் பல்வேறு இடங்களிலும் ஆர்ப்பாட்டங்களை அறிவிக்கும் முன்னாள் முதல்வரின் போயஸ் கார்டன் வீட்டில் மட்டும் இரு மாதங்களுக்கான மின்சார பில் ஒரு இலட்சத்து இரண்டாயிரத்து 468 ரூபாய் என்றும், தற்போதைய முதல்வரின் வீட்டில் இது 15 ஆயிரம் என்றும் சட்டசபையில் மின்சாரத் துறை அமைச்சர் ஆற்காடு வீராசாமி புள்ளிவிவரம் அளித்திருக்கிறார்.

வெள்ளிக் கரண்டியுடன் பிறந்தவர் என்று தத்தமது தலைவர்களைக் கொண்டாடும் தொண்டர்களுக்கு இந்த செய்தி அதிர்ச்சியளிக்காமல் பெருமிதமளிப்பதாய் இருக்கக் கூடும். ஆனாலும் மின்சாரப் பயன்பாட்டைப் பொறுத்தவரை, தனிநபர் மின்சாரப் பயன்பாட்டில் ஏற்பட்ட அதீத வளர்ச்சி தான் பலரின் பிழைப்பிலும் மண்ணைப் போடத் துவங்கியிருக்கும் இப்போதைய மின்வெட்டுக்கு காரணம் என்பதை அனைவரும் நன்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதீதமான பணப்புழக்கம், அதனால் தனிநபர் வாங்கும் திறன் அதிகரிப்பு இவற்றின் காரணமாக ஒவ்வொரு வீட்டிலும் பல்வேறு விதமான மின்சார சாதனங்களும் கடந்த 10 வருட காலத்தில் குறைந்தபட்சம் 40 சதவீதம் வரை அதிகரித்திருக்கின்றன. தொழில்துறை நுகர்வும் இதே அளவு வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளது. (தொழில்துறையைப் பொறுத்தவரை குறைந்தபட்சம் செலவுக் குறைப்பு என்கிற அடிப்படையிலேனும் முதலாளிகளால் மின்சார சிக்கனம் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.)

எதிர்வினை நடவடிக்கைகள் (இதனை கம்யூனிச பதத்தில் பிற்போக்குத்தனம் என்கிறார்கள்) மட்டுமே பழக்கமான நமது தலைவர்கள் தேவையின் அதிகப்பாட்டிற்கேற்ப உற்பத்தியை அதிகரிக்க வேண்டும் என்று முன்கூட்டி சிந்திப்பார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பது கொஞ்சம் அதிகம் தான். அப்படி யோசிப்பவர்களாக இருந்தால் வாகன விற்பனை அதிகரிக்கும்போதே டிராபிக் நெரிசல் குறித்து யோசிக்கக் கூடியவர்களாக இருந்திருப்பார்கள். சிறுசிறு மாணவர் மோதல்களின் போதே அது சமுதாயத்தில் ஏற்படுத்தக் கூடிய பின்விளைவு அறிந்து அவற்றைக் களைய முனைந்திருப்பார்கள்.

மின்சாரத்தைப் பொறுத்தவரை, நானோ தொழில்நுட்பம் தான் இந்தியாவுக்கு மற்றும் உலக நாடுகளுக்கும் கூட நிரந்தரத் தீர்வு தரக் கூடும். நமது விஞ்ஞானிகள் சந்திரனுக்கு ராக்கெட் அனுப்புவதோடு சேர்த்து இது போன்ற சமுதாய அபிவிருத்திகளுக்கும் கொஞ்சம் தங்கள் அறிவியல் அறிவைச் செலவழித்தால் நல்லது. அதுவரை நாம் ஆற்காட்டார் போன்றவர்களின் நிர்வாகத் திறமின்மைகளை சகித்தாகித் தான் தீர வேண்டியிருக்கும்.

ஆனால் அந்த காலம் வரையாவது பாட்டாளிகளுக்காகவும், ஏழைகளுக்காகவும் 24 மணி நேரமும் பாடுபடுவதாக கூறிக் கொள்ளும் அரசியல் தலைவர்கள், சினிமா நடிகர்கள் எல்லாம் தாங்கள் உண்மையாகவே மக்களுக்கு இப்போதும் சேவை செய்ய முடியும் என்பதையும், அது தங்கள் பொறுப்புணர்ந்து நடப்பதன் மூலமே சாத்தியம் என்பதையும் புரிந்து கொள்வார்களாக. அறிக்கை விடுங்கள். ஆர்ப்பாட்டம் நடத்துங்கள். அதற்கு முன் அநாவசியமாக ஓடும் ஏசியை அணைத்து விட்டீர்களா என்பதைப் பாருங்கள். ப்ளீஸ்!

Wednesday, November 12, 2008

மரணமில்லாப் பெருவாழ்வு

மரணமில்லா பெருவாழ்வு வேண்டி ஃபெங் சூய் மாஸ்டர் ஒருவரின் பேரில் 13 பில்லியன் டாலர் சொத்தினை உயில் எழுதி வைத்திருக்கிறார் ஆசியாவின் பணக்கார பெண்மணி.

சினாசெம் என்கிற ரியல் எஸ்டேட் சாம்ராஜ்யத்தின் முன்னாள் அதிபரான இந்த நினா வாங் என்கிற அம்மணி, தனக்கு கர்ப்பப்பை புற்றுநோய் இருப்பது
கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின், 2006 இல் தனது உயிலை மாற்றி எழுதினார்.

2002 இல் இவர் தனது உயிலை எழுதும்போது சொத்துக்களை தனது குடும்பத்தினருக்கும் அறக்கட்டளைக்கும் எழுதி வைத்திருந்தார். அதனை 2006 இல் மாற்றி எழுதினார். அம்மணிக்கு அவரது கணவரின் மர்மமான மரணம் மூலம் சொத்து வந்தது என்பது ஒரு தனிக்கதை.

அம்மணி சென்ற வருடமே காலமாகி விட்டார்.

இந்த குரு (மாஸ்டர்) தான் அவருக்கு மரணமில்லா வாழ்வு அல்லது நீண்ட வாழ்வு கொடுப்பதாகக் கூறி, தனது பெயருக்கு அவரை சொத்துக்களை மாற்றி எழுதச் செய்திருப்பதாக இப்போது அவரது குடும்பத்தினர் வழக்கு தொடர்ந்திருக்கிறார்கள்.

செய்தி இங்கு:
http://economictimes.indiatimes.com/News/News_By_Industry/Asias_richest_woman_gave_away_fortune_in_return_for_eternal_life/articleshow/3698157.cms

இந்த செய்தியின் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்வது:

மூடநம்பிக்கைகளும், அதனை புத்திசாலித்தனமாக குருக்களும், சாமியார்களும் பயன்படுத்திக் கொள்வது என்பதும் உலகமெங்கும் காணக் கிடைக்கிறது. (நம்மூரில் சமுதாயப் புரட்சி பற்றி நீட்டி முழங்குபவர்களும் கூட ராகு காலம் பார்த்து மனு தாக்கல் செய்வதும், பெயர் மாற்றம் செய்து கொள்வதும், ஆஸ்தான ஜோசியர்களின் அட்வைஸ்களை அடியொற்றி நடப்பதும் நமக்கு பழக்கமாகி விட்ட விஷயம்.)

13 பில்லியன் டாலர் என்பது நெதர்லாந்து நாடு, மூழ்கும் தனது வங்கிகள் மற்றும் காப்பீடு நிறுவனங்களைக் காப்பாற்ற ஒதுக்கியிருக்கும் 'மீட்பு தொகுப்பு' தொகை. இது எத்தனை தனிநபர்கள் வசம், முதலில் நினா வாங்கின் கணவர், அப்புறம் நினா வாங், இப்போது அந்த மாஸ்டர் என்று விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறது. (இது அந்த உயிர்களின் பாதுகாப்பை எந்த விதத்தில் சேதப்படுத்தியதோ தெரியவில்லை). உலக மக்கள் தொகையான 650 கோடி பேரில் சுமார் 93 கோடி பேர் பசியுடன் உறங்கச் செல்கிறார்கள் என்று அமைப்புகள் அறிக்கை விட்டுக் கொண்டிருக்க, பணமோ இப்படி தனிநபர் பதுக்கலில் சிக்கி அந்த ஆசாமிகளை சின்னாபின்னமாக்கிக் கொண்டிருந்தால், லெனினும் மார்க்ஸும் தனிநபர் சொத்துடைமை ஒழிப்புக்காக கொதித்தார்கள் என்றால், "தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில் ஜெகத்தினை அழித்திடுவோம்" என்று பாரதி கொதித்தார் என்றால், எப்படி கொதிக்காமல் இருப்பார்கள்.

Monday, November 10, 2008

பொருளாதார தேக்கம்: அரசாங்கங்களின் தடுமாற்றம்

சோவியத் ரஷ்யாவின் உடைவை அடுத்து சோசலிச வரலாறு முடிந்து விட்டது என்று அறிவிக்க அவசரப்பட்டவர்கள் பலர். அமெரிக்க பணம் உலகின் மூலை முடுக்குகளில் எல்லாம் புகுந்து விளையாடி, அதன் மேல் உலக மக்கள் மயங்கிக் கிடந்ததும், அமெரிக்க மக்களும் தங்களது நாட்டின் மீதும் அரசாங்கத்தின் மீதும் பெருமை பூரித்துக் கிடந்ததுமாய் இருந்த ஒரு காலகட்டத்தில், அது உண்மை என்றே நம்ப வைக்கப்பட்டது.

ஆனால் மார்க்சியம் என்பது தனிநபர்கள் சார்ந்ததல்ல, தனி அரசாங்கங்கள் சார்ந்ததல்ல, மாறாக ஒட்டுமொத்த அங்கமாக மனித குலத்தின் அபிவிருத்தி சார்ந்தது என்கிற உண்மையை அறிந்தவர்கள் கூக்குரலிட்டாலும் அன்று அதைக் கேட்பவர் இல்லாமல் இருந்தது. இன்று நிலைமை மாறி விட்டது. அன்று நவீன உலகத்தில் சோசலிசம் குறித்து பேசுபவர்கள் கற்பனாவாதிகள் எனப்பட்டார்கள்.

தனியார் கைகளில் இருக்கும்போது தான் உற்பத்தி திறனும், தொழில்நுட்ப மற்றும் மனித குல முன்னேற்றமும் அதி உயர்வில் இருக்கிறது என்று சொன்ன அதே யதார்த்தவாதிகள் இன்று பில்லியன்கணக்கான டாலர்களைக் கொண்டு தனியார்களிடம் இருந்து திவாலாகிப் போன வங்கிகளை தேசிய உடைமையாக்கி பாதுகாக்கப் போவதாக மக்களுக்கு வாக்குறுதி அளிக்கிறார்கள். ஊக வணிகம் உச்சத்தில் இருக்கும் போது, அது ஒரு குமிழியாக இருப்பதை தவிர வேறு சாத்தியமில்லை, அதனை தடுக்க வேண்டும் என்று முயலாத இந்த பெரும் பொருளாதார மேதைகள் அந்த குமிழி உடைந்து குழப்பம் நேர்ந்து விட்ட சமயத்தில், குறைந்த கால விற்பனையை (shortselling) தடை செய்யலாமா என்று கலந்தாய்வு செய்கிறார்கள்.

அமெரிக்காவில், நாளுக்கொரு வங்கி திவாலாகிக் கொண்டிருக்க, அத்துறைகளில் பணிபுரியும் இலட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் வேலை இழந்து வாட, வங்கிகளில் முதலீடு செய்தவர்கள் எல்லாம் கைகளைப் பிசைந்து கொண்டிருக்க, நிறுவனங்களின் தலைமைப் பதவிகளில் இருந்தவர்களோ பெரும் தொகைகளைக் கொடுத்து வழியனுப்பி வைக்கப்படும் அவலம் தொடர்கதையாய் ஆகி விட்டது.

உதடுகள் தாராளவாதம் பேசினாலும் உள்ளத்தில் இனவெறி கற்பிதத்தில் அமெரிக்கர்கள் ஊற வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு நிலையில், அந்த இனவெறியையும் தாண்டி மக்கள் ஒரு தீவிர மாற்றத்தை எதிர்நோக்கி, அதனை உறுதியளித்திருக்கும் ஒபாமாவிற்கு வாக்களித்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இருக்கும் அமைப்பிற்குள் ஒபாமா மட்டும் என்ன செய்து விட முடியும், அவர் செய்ய உண்மையாகவே துணிந்தால் கூட. அவரது பொருளாதார ஆலோசனை குழுவில் முதலீட்டு மேதை வாரன் பபெட்டும், கூகுள் தலைமை அதிகாரிகளில் ஒருவரும் இடம் பெற்றிருக்கிறார்கள். அவர்கள் வெற்றி பெற்று அமெரிக்க பொருளாதாரத்தை மட்டுமல்ல, உலகப் பொருளாதாரத்தையே தூக்கி நிறுத்தட்டும், வாழ்த்துவோம். அதுவே அவர்கள் செய்யப் போவது சோதனை தான். இன்று சொல்லி நாளை நடக்கிற காரியம் அல்ல. ஆகலாம் குறைந்தது சில வருடங்கள்.

இதே தரப்பான சோதனையைத் தான் புஷ் நிர்வாகம் 700 பில்லியன் டாலர் மீட்பு தொகுப்பு என்பதாக ஹென்றி போல்சன் வசம் ஒப்படைத்திருந்தது. இந்தியரான காஷ்காரி அவருக்கு உதவியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். ஏன்? பணத்திற்கு தேசியம் கிடையாது.

சரி, இப்போது உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் குழு சிறந்த மேதைகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டிருப்பதாகவே கொள்வோம். சில வருடங்களில் அவர்கள் திரும்பவும் தூக்கி நிறுத்தட்டும். இங்கிலாந்தின் பொருளாதார தேக்கத்திற்கு அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? ஜேர்மனி, பிரான்சின் நிலைகளுக்கு அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? ஒவ்வொரு நாட்டின் நிலையும் ஒட்டுமொத்தமாக நம் எல்லோரையும் பாதிக்கத் தானே செய்கிறது. அப்படியானால், எல்லா நாட்டிலும் இது போன்ற தலைவர்கள் வேண்டி நாம் யாகம் செய்ய வேண்டியது தானா?

நம் ஊரில் மூன்று ரூபாயாக இருந்த தேநீர் திடீரென 4 ரூபாய் ஆனது. கேட்டால் பீப்பாய் விலை உயர்ந்து விட்டது என்றார்கள். இது நிகழ்ந்தது ஆகஸ்டு மாதம். அக்டோபரில் அதே பீப்பாய் விலை பாதிக்கும் பாதி குறைந்து விட்டதே. ஏன் பெட்ரோல், டீசல் விலை குறையவில்லை. ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் கூக்குரல் தொடர்ந்து ஒலித்தாலே நடவடிக்கை எடுக்கப்படாத நிலை. இந்த இலட்சணத்தில் நம் சாதாரண கண்களுக்கு புலப்படாத எத்தனை விஷயங்கள். எல்லாவற்றிலும், மேலிருக்கும் அதிகாரத்தில் இருக்கும் இந்த தயாள உள்ளங்களை, கருணை உள்ளங்களை, நிர்வாக மேதைகளை நாம் நம்பியிருக்க வேண்டியது தானா? அதிகாரத்துவத்தில் இருக்கும் இவர்களுக்கு தான் என்ன இலட்சியம்? ஓ! மனித குலமே! நீ என்ன ஒரு தேக்க நிலையில் இருக்கிறாய். இத்தனை ஆடம்பரங்கள் இருந்து என்ன பயன். தினந்தோறும் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் பசியிலும், பாதுகாப்பின்மையிலும் உறங்கிக் கொண்டிருக்க சந்திரனுக்கு ராக்கெட் விட்டதில் பெருமிதம் கொள்ள என்ன இருக்கிறது? அதனை மாற்றுவதற்காகத் தான் நாங்களெல்லாம் அல்லும் பகலும் அரும்பாடுபட்டு உழைத்து வருகிறோம் என்றா உழைத்துக் களைக்கிறார்கள். அவர்கள் அதிகாரத்துவ சுகம் கண்டவர்கள், காண்பவர்கள். பதவி என்பது அவர்களுக்கு அரசாங்க உத்தியோகம். நம் குடும்பத்திற்கு தேவையானவற்றை ஏற்பாடு செய்து கொள்ளலாம். அவர்களை பதவியில் உட்கார வைக்கலாம். தலைமுறை தலைமுறைக்கு பணத்தை சேர்த்து வைக்கலாம். குற்ற உணர்ச்சியில் இந்த பிறவியிலும் இன்பம் அனுபவிக்காமல், ஏராளமான ஏழைகள் மற்றும் உரிமை காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டோர் சாபத்தில் வரும் ஜென்மங்களிலும் அவர்கள் கீழான நிலையை அடையலாம். இதைத் தவிர அவர்கள் வாழ்க்கையில் என்ன பெரிய சிந்தனை அல்லது சாதனை இருக்கிறது? இந்த மண்புழு வாழ்க்கைக்கு அவர்கள் அடித்துக் கொள்வதைப் பார்த்தால், "வேடிக்கை மனிதர்கள்" என்னும் பாரதியின் கூற்று நினைவுக்கு வராமல் இருக்குமா?

பிச்சைக்காரர்கள் மறுவாழ்வு சாதனை பற்றிப் பேசுபவர்களிடம் பேருந்து நிறுத்தத்தில் நம் கால்களைப் பிடித்துக் கொண்டு விட மறுக்கும் 4 வயது புத்திசாலி பிச்சைக்கார சிறுவனின் துன்புறுத்தலை நாம் சொல்லியழ முடியுமா? சமத்துவபுரம் கண்டவர்களிடம் உத்தபுரம் பற்றி திறந்த விவாதத்தை தான் நாம் கோர முடியுமா? இவர்களின் சாதனைகள் அறிக்கைகளில் இருக்கும். மனித குலத்தின் அபிவிருத்தியில் இருக்காது.

பிச்சைக்காரர் ஒழிப்பு, குழந்தை தொழிலாளர் கொடுமை நீக்கம், சாதி ஒழிப்பு, இனவெறி ஒழிப்பு, பசி பட்டினி ஒழிப்பு, இலஞ்ச ஒழிப்பு அனைத்துக்கும் தனித்தனி கமிஷன்கள் போடப்பட்டு பல ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிகள் ஓய்வின்றி உழைத்து பாவம் அவர்கள் காலம் முடிந்திருக்கிறதே அன்றி இந்த பிரச்சினை ஓய்ந்த பாடில்லை. ஏனென்றால் பிரச்சினை கட்டிடத்தில் அல்ல, அஸ்திவாரத்தில் என்பது அவர்களுக்கு புரியவில்லை. ஏனென்றால் அவர்களும் இந்த அமைப்பால் வார்த்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் தான். ஒட்டுமொத்தத்தில் இவர்கள் முட்டாளாக்குவதென்னவோ மக்களைத் தான்.

அதனால் தான், மார்க்ஸ் சொன்னார், தங்களின் உரிமை குறித்த நனவு தொழிலாளர்களிடம் இருக்கும் மட்டும் தான் ஒட்டுமொத்த மனித குலத்துக்குமான சரியான அமைப்பு உருவாக்கப்பட முடியும், பாதுகாக்கப்பட முடியும் என்று. இந்தியாவிலும் சரி உலகெங்கிலும் சரி தொழிற்சங்க தலைமைகள் மற்றும் கட்சிகளின் காட்டிக் கொடுப்பினால் இன்று தொழிலாளர் வர்க்கம் அந்த நனவினை பறிகொடுத்த நிலையில் பரிதாபமாக நிற்கிறது.

ஜெட் ஏர்வேஸ் நிறுவனத்தில் 2000 பேர் ஒரே நாளில் அதிரடியாக வேலைநீக்கம் செய்யப்பட்டு, பின் மறுநாள் அரசியல் நெருக்குதலின் பேரில் மீண்டும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டார்கள். அந்த தொழிலாளர்களோ என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கூட புரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில், ராஜ் தாக்கரே உள்ளிட்ட வலது சாரிகளின் வாசலைத் தட்ட நேர்ந்தது. பிற முதலாளிகளும் கூட, "இதெல்லாம் பக்குவமா செய்ய வேண்டிய வேலை, இப்படியா நாலுபேர் நம்மளை பேசற மாதிரி நடந்து கொள்வது" என்பது போல ஜெட் ஏர்வேஸ் அதிபரை கண்டிக்க தலைப்பட்டார்கள். வேலைக்கு மீண்டும் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டவர்களில் ஒருவர் சொன்னார், "இப்போதும் நாங்கள் முழுமையாக பாதுகாப்பு உணர்வுக்கு வந்து விடவில்லை. என்ன இனிமேல் ஒருநாளில் தூக்க மாட்டார்கள். ஓரிரு மாதம் கெடு கொடுக்கும் அளவு இரக்கம் காட்டுவார்கள்" என்று.

மென்பொருள் உருவாக்க நிறுவனங்களை பொறுத்தவரையில் சத்யம் நிறுவனத்தில் நடந்தது மட்டும் தான் வெளிப்படையாக வந்தது. இன்னும் ஏராளமான நிறுவனங்கள் சத்தமில்லாமல் இந்த வேலையைச் செய்கின்றன. பல்வேறு வகையாக இந்த செலவுக் குறைப்பு மேற்கொள்ளப்படுகிறது. செயல்திறன் அடிப்படையில் கீழ்நிலை பணியாளர்களை வீட்டுக்கு அனுப்புவது என்பதும், மற்றவர்களின் சம்பளத்தை 'மறுகட்டமைப்பு' செய்வது என்பதும் தான் இதன் அடிநாதமாக இருக்கிறது. ஆனால் இந்த செலவுக் குறைப்பில் எல்லாம் நிறுவனத்தின் உயர் பதவிகளில் இருக்கும் ஒரு சதவீதம் பேர் கருத்தில் கொள்ளப்படுவார்களா என்பதற்கு பரவலாக எங்குமே விடை காண முடிவதில்லை. முடிவு மேற்கொள்ளும் நடைமுறையில் அவர்கள் தானே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மேற்கொண்ட முடிவுகளால் தானே நிறுவனம் இப்படி எதிர்மறை திசைக்கு போயிருக்க வேண்டும். குறைந்தபட்சம் அவர்கள் முன்கூட்டியே எச்சரித்தாவது இருந்திருக்க வேண்டுமல்லவா? என்றெல்லாம் கேட்டு விடாதீர்கள். அவர்களுக்கு பிடிக்காது. அது தான் முதலாளித்துவம். அந்த சூட்டினை மன்மோகன்சிங்கே சற்று காலத்திற்கு முன் வாங்கியது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம். (தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகள் எல்லாம் சம்பளத்தை குறைத்து கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் வேண்டுகோள் விடுத்தது). அவர் ஒரு அய்யோ பாவம் ஆசாமி. அவரை விடுவோம்.

இடவாரத்தில் குடவாரமாக, இப்போது மின்வெட்டினால் நிகழும் வேலை இழப்பு வேறு. நமது மோசமான நிர்வாகம் இந்த நெருக்கடியான சமயத்தில் தானா வேலையைக் காட்ட வேண்டும். ஏற்கனவே வாங்கும் அமெரிக்கர்களிடம் துட்டு இல்லாமல் போனதில் இங்கிருக்கும் (சீனாவிலிருக்கக் கூடியதும்) ஏற்றுமதியாளர்கள் எல்லாம் அமெரிக்கர்கள் கையில் எப்படி பணம் வரச் செய்யலாம் என்ற யோசனையிலோ அல்லது எப்போது தான் அவர்கள் கையில் பணம் வரப் போகிறதோ என்கிற கவலையிலோ இருக்க, உற்பத்தி குறைந்து ஏற்றுமதியில் பெரும் சரிவு நிகழ்ந்திருக்கிறது. இந்த சமயத்தில் நமது அய்யாக்கள் வேறு மின்சார நிர்வாகத்தை "எப்போ வருவேன், எப்படி வருவேன்னு தெரியாது, ஆனா வர வேண்டிய நேரத்தில் சரியா வர மாட்டேன்" என்று ரஜினி ஸ்டைலில் நடத்தினால் பாவம் உழைக்கும் மக்கள் எங்கு தான் போவது?

இன்னும் இதுபோல் நிகழ்வுகள் தொடர்கதையாகி, சமூகத்தில் கொந்தளிப்பை படிப்படியாக அதிகப்படுத்தி வருகின்ற சூழலில், சந்தர்ப்பத்தை தங்களுக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டு வலது சாரி கும்பல்களும் தேசியவாத தலைமறைவுக் குழுக்களும் இந்த முதலாளியைக் குத்து, அந்த மாநிலத்துக்காரனை வெட்டு என்று கிளம்பி நம் உயிரெடுக்கிறார்கள்.

இந்த நிலையில், மனித குலத்தின் அபிவிருத்தி இந்த கூச்சல்களிலும் குழப்பத்திலும் ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் அதிகமான காலமாக தேங்கி நிற்கிறது. இதிலிருந்து வெளிவருவதும், மனித சமுதாயத்தை அதன் நடப்பு அவலங்களில் இருந்து மீட்டு முன்னெடுத்து செல்வதும் தொழிலாளர் வர்க்கம் அல்லது உழைக்கும் வர்க்கத்தின் நனவான சிந்தனைகளில் தான் எழ முடியும். உலகெங்கிலும் கோடிக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் சாதாரண உழைக்கும் மக்களாகத் தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் இந்த நனவைக் கொண்டு செல்வது என்பது தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் முன்னேறிய பிரிவினரால் மட்டுமே சாத்தியப்படும். அதற்குத் தேவை நிறுவனங்களில் மலிவு உழைப்பை வழங்க நிர்ப்பந்திக்கப்படாத சிறப்புரிமையை தமது திறனால் ஈட்டியிருக்கும் உண்மையான சிந்தனை மேம்பட்ட புத்திஜீவி தொழிலாளர்கள். ஒருவேளை அவர்களில் நீங்களும் ஒருவராக இருந்தால், மனித குல வரலாறு உங்கள் தோள் மீதும் தாங்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை மறவாதீர்கள். நாம் இழப்பதற்கு எதுவுமில்லை, பெறுவதற்கு இந்த உலகமே இருக்கிறது என்று மார்க்ஸ் விடுத்த அழைப்பில் இருந்து நாம் சில அடிகளும் முன்செல்லாமல் இருக்கிறோம் என்பதை நினைவில் கொள்வோம்.

நம் வாழ்நாளுக்குள் அத்தகையதொரு உலகைக் காணும் கனவினைக் காணுவோம். அந்நாள் வரையிலும் மட்டும் ஒபாமாக்கள் கொண்டுவரும் சின்ன சின்ன மாற்றங்களில் மகிழ்ச்சி கொள்வோம்.

(பின்குறிப்பு: இந்த கட்டுரை எழுதுவதற்கான தாக்கத்தை எனக்குள் ஏற்படுத்திய www.wsws.org/tamil தளத்திற்கு நன்றி).

Monday, May 07, 2007

தினகரன் சர்வே: யோக்கியன் வர்றான்

'ஜெயலலிதாவிற்குப் பிறகு அதிமுகவின் தலைமையை ஏற்பவர் யார்' என்ற தினகரன் சர்வேயைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, ஏசி நீல்சன் நிறுவன புகழ் குறித்தும், 'சன் தொலைக்காட்சியின்' குதர்க்க குணம் குறித்தும் தங்கவேலு பதிவு இட்டிருந்தார்.

http://puliamaram.blogspot.com/2007/05/blog-post_04.html

அதற்குரிய பின்னூட்டத்திலும் இந்த கருத்துக்கணிப்புகள் குறித்தும் ஏசி நீல்சனின் புகழ் மற்றும் திறன் குறித்தும் விவாதங்கள் இடம் பெற்றிருந்தன. பின்னூட்டத்தில் இந்த விஷயத்தை இவ்வளவு சீரியஸாக விவாதித்து இருக்கும் அத்தனை பேரும் சர்வே வெளியாகி விட்ட நிலையில் அந்த சர்வேயில் கூறப்பட்டிருக்கும் தகவல் (நக்கல்) காமெடி பற்றிக் கூறவேயில்லையே.(அப்போது அடித்த இந்த பின்னூட்டம் நீளத்தால் தனி இடுகையாகி விட்டது.)

அதாவது ஜெயலலிதாவிற்குப் பிறகு அதிமுகவை தலைமை தாங்க மக்கள் தேர்ந்தெடுத்துள்ள வரிசையில் இரண்டாவது இடம் வைகோவுக்கு. அதாவது தனது கட்சிக்கான இடத்தை தக்கவைத்துக் கொள்ள சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும், அதிமுகவைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்கிற நிர்ப்பந்தத்தை ஜீரணிக்க கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிற வைகோவுக்கு.




முதல் நபராக பன்னீர் செல்வத்தை இட்டிருப்பதற்கு காரணம், சட்டசபை துணைத் தலைவரான இவர் தான் அவைக்கு ரெகுலராக வருகிறார். அவரை அம்மாவிடம் போட்டுக் கொடுப்பதற்கு. இரண்டாவது இடமாக வைகோ, ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய். ஜெயலலிதாவையும், அதிமுகவினரையும் எரிச்சலூட்டியது போல் ஆயிற்று. அத்துடன் வைகோவுக்கு எரிச்சலையும் மதிமுகவினருக்கு பீதியையும் கிளப்பியது போல் ஆயிற்று. செஞ்சி குழுவுக்கு சப்போர்ட்டாமாமாம். இராஜதந்திரமாமாம்.

இந்த பக்கத்து இலைக்கு பாயசம் எதுக்காக என்றால், சில நாட்களில் திமுகவுக்கு அடுத்த வாரிசு ஸ்டாலின் தான் என்று மக்கள் ஒருமனதாகக் கூறியுள்ளதாக கருத்துக் கூறுவதற்கு. அடப் போங்கப்பா, திமுகவோட உட்கட்சி ஜனநாயகத்தில் இது என்ன புதுசா.

ஆனால் ஒன்று ஜெயலலிதா சர்வேயினை முன்னேயே எடுத்து விட்டதன் காரணம், பேராசிரியர் அன்பழகனை கடந்த வாரத்தில் 'உதவிப் பேராசிரியர்' என்று அதிமுகவினர் நக்கல் பண்ணியது தான் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்.

கடந்த சில நாட்களில் வந்திருக்கும் பொதுமக்கள் கருத்தாக வந்திருக்கும் சர்வேக்களைப் பார்த்தால் இந்த சர்வேக்களின் தரம் தெரியும்.

1. ரஜினி அரசியலுக்கு வரத் தேவையில்லை என்று 40 சதவீதம் பேரும், வீண் வேலை என்று 14 சதவீதமும் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.




ஏற்கனவே விஜயகாந்த் இவர்களுக்கு இம்சை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். சரத்குமார் ரெடியாகி விட்டார். இதில் ரஜினிகாந்த் வேறா. ரஜினிகாந்த் சில நாட்களுக்கு முன் மீண்டும் 'நான் அரசியலுக்கு வருவேனா என்று தெரியாது, அது ஆண்டவனின் கையில் இருக்கிறது' என்று தெரிவித்திருந்தார். (மறுபடியும் ஆரம்பத்திலிருந்தா !!!!). அந்த மாதிரி எண்ணத்திற்கு பொதுமக்கள் ஆதரவில்லை என்று காட்டுகிறார்களாம்.

2. ஜாதிக் கட்சிகள் அவசியமில்லை:
சரத்குமார் கட்சி ஆரம்பிக்கும் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்திய பிறகு வந்தது.






3. தமிழக அளவில் 63 சதவீதம் பேர் தமிழகத்தில் தனிக்கட்சி ஆட்சியைத் தான் விரும்புகிறார்கள்.
இது காங்கிரஸ் கட்சியினருக்கு கோடி காட்டுவதற்கு




4. ஜெயலலிதாவிற்கு பிறகு பன்னீர் செல்வம் தான் கட்சிக்கு தலைமை தாங்க சரியான ஆள்.
பணிவுக்கு பேர் போன (?) இவரை அம்மாவிடம் மாட்டி விடுவதற்கு.


அதாவது இவர்கள் சொல்ல விரும்பிய கருத்துக்களை மக்கள் எண்ணமாகச் சொல்வதற்கு.

கலைஞர், ஜெயலலிதா அல்லாமல் வேறு யார் முதல்வராக இருக்க தகுதி இருக்கிறது?
துணைநகரம் திட்டம் கைவிடப்பட்டது சரியா?
ஆட்சிக்கு பிறகு திமுக செல்வாக்கு கூடியிருக்கிறதா?
படப் பெயரை தமிழில் வைக்கும் சினிமாக்களுக்கு வரிவிலக்கு சரியா?
சிறப்பு பொருளாதார மண்டல சலுகைகள் அவசிய்மா?


இது போன்ற 'பைசா' பெறாத கேள்விகளை கேட்பதால் யாருக்கு புண்ணியம் வரப் போகிறது என்பதால் ஒருவேளை இதுவரை இதுபோன்ற கேள்விகள் வரவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

மற்றபடி நடுநிலை நாளேடு என்று தினகரன், தினமலர், மக்கள் குரல் ஆகிய பத்திரிகைகள் எல்லாம் விளம்பரப்படுத்தும்போது, 'யோக்கியன் வர்றான், செம்பெடுத்து உள்ளே வை' என்கிற பழமொழி ஞாபகத்திற்கு வருவது ரொம்ப இயல்பான ஒன்று தான்.(அப்பாடா, தலைப்பை ஜஸ்டிஃபை பண்ணியாச்சு).

Tuesday, December 19, 2006

தமிழ் சினிமா பட பெயரை தமிழில் வைத்தால் வரிவிலக்கு!!!

முதல்ல ஒரு விளக்கம்: என்னடா இது, தமிழ் சினிமா பட பெயரை தமிழில் வைத்தால் வரிவிலக்கு என்கிற எப்பவோ முடிஞ்ச மேட்டருக்கு இப்ப பதிவு போடறானேன்னு திட்டாதீங்க. சோம்பேறித் தனம் அதிகமாப் போச்சு. கருத்து சொல்லியும் அலுப்பா இருக்கு. அதனாலே பதிவு போட்டே ரொம்ப நாளா ஆச்சு. ஆனாலும் ரவி, மதுசூதனன் இரண்டு பேருமே தங்கள் பதிவில் ரொம்பவும் ஃபீலிங்காக இது கருத்து சொல்லியிருந்தார்கள். சரி, ஆறுதலாக பின்னூட்டம் போடலாம் என்று கிளம்பி கடைசியில் அது ரொம்ப நீளமாக, சரி ஓய்ந்து கிடக்கிற நம்ம பதிவுக்கும் உயிர் கொடுப்போம்னு அப்படியே பதிவாப் போட்டுட்டேன்.அதனால் இந்த பதிவே அவர்கள் பதிவிற்கு இட்ட பின்னூட்டம் தான்.

சரி, இனி விஷயம்:

இந்த விஷயத்தில் வருத்தம் வெளியிடும் பலரும் இதில் இருக்கும் ஒரு முக்கிய பிண்ணனியை மறந்து விடுகிறார்கள்.

இதில் சினிமாக்காரர்களை பகைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்பது மட்டுமே நோக்கமில்லை. மருத்துவர் அய்யாவின் தொல்லை தந்திரங்களில் இருந்து தப்பிப்பதற்காகத் தான் இந்த முடிவையே கலைஞர் எடுத்திருக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து.

ஏற்கனவே போராட்டங்களை அதிகரிப்பதும்,அதன் மூலம் அசம்பாவிதங்களுக்கு வலை விரிப்பதும், அதன் பின் சட்ட ஒழுங்கு சரியில்லை என்று குரல் கொடுப்பதும் அரசினை கவிழ்க்க எதிர்க்கட்சிகள் தீட்டும் சதித்திட்டத்தின் ஒரு பகுதி என்று கலைஞருக்கு ஒரு பதட்டம் இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. வன்முறை அதிகரித்து விட்டது என்று பல மீடியாக்களில் செய்தி வருவதும் அந்த பதட்டத்தை அவருக்கு அதிகரிக்கிறது. அதனால் தான் உள்ளாட்சி தேர்தல் வன்முறைக்கு சால்ஜாப்பு சொல்வதிற்கு அவர் ரொம்பவும் மெனக்கெட வேண்டியிருந்தது.

அவரது துரதிர்ஷ்டம், கூட்டணியில் இருக்கும் எந்த கட்சியுமே அவருக்கு மன நிம்மதி அளிக்கும் விதத்தில் செயல்பட தயாராக இல்லை. எல்லோரும் பிளாக்மெயில் தந்திரத்தை உபயோகிப்பதால், ஒரு போர்க்கொடி செய்தியும், பிறகு மறப்போம் மன்னிப்போம் செய்தியும் கூட்டணிக் கட்சிகளிடையே வழக்கமாகி விட்டது. இந்த நிலையில் ராமதாஸ் மற்றும் திருமாவளவன் கைகோர்த்து நடத்தி வந்த இந்த 'தமிழ் காப்பு போராட்டம்' தனக்கு மிகுந்த சங்கடத்தை தரக்கூடும் என்பதும் அவருக்கு தெரியும். அவர்களை சமாதானப்படுத்துவது என்பது ஆகிற காரியமில்லை என்பதால், சினிமாக்காரர்கள் மறுக்கவே முடியாது என்னும் வகையிலான இந்த ஆஃபரை எடுத்து விட்டார் கலைஞர்.

சரி, இந்த ஆண்டு மட்டுமே 100 கோடிக்கும் மேலாக அரசாங்கத்திற்கு போக வேண்டிய, மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்கு செலவிடப்பட வேண்டிய வரிப்பணம் பண முதலைகளிடமே திருப்பி விடப்பட்டு விடுகிறதே, இது மக்கள் விரோதம் இல்லையா?

தமிழ்த் திரைப்படங்களுக்கு தமிழில் பெயர் வைத்தால் வரி விலக்கு என்பது கேலிக்கூத்தாக இருக்கிறது என்பது அரசு நிர்வாகத்திற்கோ கலைஞருக்கோ தெரியாதா? இல்லை பலர் ஃபேஷனாக ஆங்கிலப் பெயரை சூட்டுகிறார்கள் என்றால், தமிழ்ப் படங்களுக்கு வேற்றுமொழியில் பேர் வைத்தால் வரி அதிகமாகச் செலுத்த வேண்டிவரும் என்றும் இதனை கட்டுக்குள் கொண்டுவரலாமே?

சினிமா மக்களை சீரழிக்கிறது என்று படப்பெட்டிகளை சேஸ் செய்த அரசியல் கட்சியினர், மக்கள் நலத்திற்கு செலவிடப்பட வேண்டிய கோடிக்கணக்கான வரிப்பணம் வீணடிக்கப்படுகிறது என்று குரல் கொடுக்கவும் இல்லை, இது போற்றப்படவேண்டிய திட்டம் என்று பாராட்டுப் பத்திரமும் வாசிக்கவில்லையே?

இப்படியெல்லாம் நீங்கள் கேட்பீர்களானால் ஐயோ பாவம், லாஜிக் தெரிந்த அளவுக்கு இந்த மனுசனுக்கு அரசியல் தெரியலையே என்று உங்கள் மேல் பரிதாபப்படத் தான் முடியும். இதற்குப் பேர் தான்ப்பா அரசியல்ல 'ராஜதந்திரம்'. இதெல்லாம், கம்யூனிஸ்டுகள், காங்கிரஸ், பாமக என்று சூப்பர் கூட்டணிகட்சிகளின் ஆதரவோடு ஆட்சியில் இருந்தாத் தெரியும்.

ஐய்யோ, ஐய்யோ, இன்னும் சின்னப்புள்ளத் தனமாவேவா பேசிக்கிட்டிருக்கிறது!

Wednesday, April 05, 2006

லஷ்மி மிட்டல் முயற்சி வெல்லுமா?

அயல் நாடு வாழ் இந்தியரான லஷ்மி மிட்டல் ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தை கையகப்படுத்த முயல்வது குறித்த கட்டுரை வெப் உலகத்தில் வெளியாகியுள்ளது. அதனை இங்கே கொடுத்திருக்கிறேன். படித்து விட்டு அபிப்பராயம் சொல்லுங்கள்.
நன்றி ::
வெப் உலகம்

லஷ்மி மிட்டல் முயற்சி வெல்லுமா?

லக்ஸம்பர்கில் இருந்து செயல்படும் இரும்பு எஃகு நிறுவனமான ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தை லண்டன் மற்றும் நெதர்லாண்ட்ஸினை தலைமையகமாக கொண்டு செயல்படும் வெளிநாட்டு இந்தியர் லஷ்மி மிட்டலின் (உலக பணக்காரர்கள் வரிசையில் 5வது இடத்தில் இருப்பவர்) நிறுவனம் கையகப்படுத்த முயற்சிக்க ஐரோப்பிய நாடுகளில் இப்போது சர்ச்சை எழுந்திருக்கிறது. உலகமயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரத்தில் ஒரு நிறுவனம் மற்றொரு நிறுவனத்தை இணைத்து கொள்வதோ அல்லது கையகப்படுத்துவதோ அன்றாடம் நிகழும் சாதாரண நிகழ்வாகி விட்டது. இந்த சூழலில் மிட்டலின் இந்த முயற்சிக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் கடும் எதிர்ப்பு எழுவதன் காரணம் என்ன? மிட்டல் இந்த முயற்சியில் அளவு கடந்த ஆர்வம் காட்டுவது ஏன்? மிட்டலின் முயற்சி வெற்றி பெறுமா?

இந்த துறையின் வித்தியாச அம்சம்:

இரும்பு எஃகு துறை உலகின் முதன்மையான பிளவுபட்ட துறையாகும். மற்ற துறைகளில் எல்லாம் முதல் பெரிய 10 நிறுவனங்கள் 90 சதவீதத்திற்கும் மேல் சந்தை பங்கினை கையில் வைத்திருக்கும் வேளையில் இத்துறையில் மட்டும் முதல் 10 பெரிய கம்பெனிகள் சேர்ந்தாலும் 15 சதவீதத்திற்கும் கீழ் தான் மொத்த சந்தை மதிப்பில் கொண்டுள்ளன. இந்த துறையில் கடந்த பல பத்தாண்டுகளாக தனிநிறுவன வளர்ச்சி , விரிவாக்கம், சந்தை பங்கினை அதிகப்படுத்துதல் என்பதையே நிறுவனங்கள் செய்ய முடியாது இருந்தது. இதன் முக்கிய காரணம் இந்த துறையில் வளர்ச்சிக்கான எதிர்பார்ப்பு 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குறைவாக இருந்தது. மிகப்பெரிய நிறுவனங்களும் இல்லை. இதில் மிட்டல் எப்படி உள்ளே வந்தார்?

லஷ்மி மிட்டல் நிறுவனம் :

கல்லூரிக்கு பின் கல்கத்தாவில் தனது தந்தை வைத்திருந்த சிறிய இரும்பு நிறுவனத்திலேயே ஆரம்பத்தில் தனது பணியை துவக்கிய மிட்டல் இந்தியாவில் இரும்பு நிறுவன வளர்ச்சிக்கு நிறைய தடைகள் இருப்பதாக கருதி தனது தந்தையின் ஆதரவுடனேயே 1970களில் இந்தோனேசியாவில் தனது நிறுவனத்தை துவக்கினார். இரும்பு எஃகு உற்பத்தி நிறுவனங்களின் சிதறுண்டு கிடந்த தன்மையை பார்த்து இத்துறையில் வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய வாய்ப்பிருப்பதை கண்டு கொண்டார்.

சோவியத் ரஷ்யா சிதறுண்டதற்கு பிறகு கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பா நாடுகளில் கடனில் தத்தளித்து கொண்டிருந்த இரும்பு ஆலை நிறுவனங்களை 90களில் கையகப்படுத்தினார். நிர்வாக திறமையின்மையால் பணியாளர்களுக்கு ஊதியம் கொடுக்க கூட முடியாமல் திண்டாடி கொண்டிருந்த புதிய அரசுகள் சந்தோஷமாக மிட்டல் நிறுவனத்திடம் விற்று விட்டு ஒதுங்கி கொண்டன. மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளும் இந்த விஷயத்தை அவ்வளவாக கண்டு கொள்ளாமல் விட்டு விட்டன. இந்த நிறுவனங்களை கையகப்படுத்தியதின் மூலம் மிட்டல் நிறுவனத்திற்கு கடன் அதிகரித்தது என்பது உண்மை. ஆனால் அந்த பிரச்சினையை உயர்ந்து கொண்டிருந்த இரும்பு எஃகின் விலை, அதிகரித்த உற்பத்தி திறன், குறைவான வட்டி விகிதம் இவற்றை கொண்டு சமாளித்து விட்டார் மிட்டல். இப்போதும் கூட மிட்டல் நிறுவன பங்கு ஒன்றின் புக் வேல்யூவான 14.42 டாலருக்கு 11.44 டாலர் நீண்டகால கடன் இருப்பது குறிப் பிடத்தக்கது.

தற்போது நெதர்லாண்ட்ஸ் மற்றும் லண்டனில் தலைமையகம் இருக்கும் மிட்டல் நிறுவனத்திற்கு கிழக்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பா, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா, கரீபியன் என உலகின் அத்தனை பகுதிகளிலும் ஆலை இருக்கிறது. 175000 பேர் உலகமெங்கும் இவரது நிறுவன பணியாளர்கள்.

ஆர்ஸலர் நிறுவனம் :

பிரான்ஸின் யூசினார், லக்ஸம்பர்கின் ஆர்பெட் மற்றும் ஸ்பெயினின் ஏஸ்ரேலியா இந்த மூன்று நிறுவனங்களும் இணைந்து தான் 10 பில்லியன் டாலர் ஆர்ஸலர் நிறுவனமே உருவாகியது. 2004 வரை இந்த நிறுவனமே உலகின் மிகப்பெரிய இரும்பு உருக்கு நிறுவனமாகவும் இருந்தது. அதற்கு பிறகு இப்போது மிட்டல் நிறுவனம்
முதலிடத்தை பிடிக்க இது இரண்டாவது இடத்திற்கு தள்ளப்பட்டது. தற்போது இந்த நிறுவனத்தின் முதன்மை அதிகாரி கை டாலி ஆசியாவிலும் வடக்கு அமெரிக்காவிலும் விரிவாக்க பணிகளை திட்டமிட்டு வருகிறார்.

இந்த நிறுவன அமைப்பின் முக்கிய அம்சமே ஐரோப்பிய அரசுகளின் பங்கு இந்த நிறுவன நிர்வாகத்தில் இருப்பது தான். அவற்றில் லக்ஸம்பர்க் அரசு அதிக பங்குகளை கொண்டுள்ளது. எனவே தான் இதன் நிர்வாகம் வெறும் வணிக அடிப்படையிலான முடிவுகளை மட்டுமே எடுத்து விட முடியாது. அரசியில் ரீதியாக ஏற்று கொள்ளப்படக் கூடியதாகவும் உள்ளூர் வேலை வாய்ப்பு இழப்பிற்கு காரணமாகி விடாமலும் இருக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் அதற்கு உள்ளது. மாறாக மிட்டல் நிறுவனமோ லஷ்மி மிட்டல் குடும்பத்தாரிடம் தான் அதிகபட்சமான பங்குகள் உள்ளன.

------------------------------------ மிட்டல் -(ஆர்ஸலர்)
2005 விற்பனை பில்லியனில் ------$28.10-- ($38.84)
ஓராண்டு விற்பனை வளர்ச்சி(%)-- 27 -----(8)
2005நிகர வருவாய் (பில்லியனில்)-- $3.37 --($4.58)
ஓராண்டு நிகர வருவாய் வளர்ச்சி(%)(-28)--(66)
பணியாளர்கள் எண்ணிக்கை 175000-- (96000)
-----------------------------------------------------------

மிட்டலின் முயற்சி :

தற்போது ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தின் பங்குகளை கையகப்படுத்தி அந்த நிர்வாகத்தை தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வர தனது முயற்சிகளை தொடங்கியுள்ள லஷ்மி மிட்டல் இந்த முயற்சிக்கு 18.6 பில்லியன் யூரோக்களை ஒதுக்கியுள்ளார். இந்த முயற்சி இரண்டு நிறுவன பங்குதாரர்களிடையே பலத்த எதிர்பார்ப்பினையும் ஆதரவினையும் பெற்றுள்ளது. ஜனவரி 26ல் இந்த முயற்சி குறித்து மிட்டல் அறிவித்த தினம் முதல் ஆர்ஸலர் பங்குகளின் மொத்த மதிப்பு பல பில்லியன் டாலர் உயர்ந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

மிட்டல் இந்த முயற்சிக்கு ஏன் அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார்? முதலில் மேற்கு ஐரோப்பாவில் காலூன்ற இது ஒரு அற்புத வாய்ப்பு. அதே போல ஆர்ஸலர் நிறுவனமும் மிட்டல் நிறுவனத்திற்கு சம பருமனுள்ள நிறுவனம் என்பதால் இதனை கையகப்படுத்தும் பட்சத்தில் உலக சந்தையில் 11 ரூ இந்த இணைந்த நிறுவனத்தின் கையில் வரும். மிட்டலின் மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய பலமும் ஆர்ஸலரின் மேற்கு ஐரோப்பிய பலமும் ஒருங்கிணையும். மிட்டலின் அமெரிக்க பலமும் ஆர்ஸலரின் லத்தீன் அமெரிக்க பலமும் ஒன்றிணையும்.

சரி ஐரோப்பிய அரசுகள் இதனை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும் :

முதலில் இது போன்ற ஒரு முயற்சி அறிவிப்பினை மிட்டல் வெளியிட்டதுமே திடுக்கிட்டு விழித்ததைப் போல எழுந்து கொண்டன பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய அரசுகள். முதலில் மேற்கு ஐரோப்பாவின் இரும்பு எஃகு சந்தை ஒரு இங்கிலாந்து இந்தியரின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வரும் என்ற சிந்தனையே அவர்களுக்கு விபரீதமாகப் பட்டது. அதிலும் நிறுவனத்துடன் அது குறித்த பேச்சுவார்த்தை என்ற அறிகுறி கூட இல்லாமல் பங்குதாரர்களிடம் இருந்து பங்குகளை
வாங்க முயற்சித்தது என்பது அவர்களுக்கு மேலும் அதிர்ச்சியளித்தது. வணிக ரீதியாக இது ஒரு வழக்கமான நிகழ்வு தான் என்றாலும் ஏற்கனவே அதிகமான வேலை இழப்பால் உள்நாட்டு எதிர்ப்பினை சம்பாதித்து வரும் ஐரோப்பிய அரசுகள் இந்த விஷயத்தில் பலத்த எதிர்ப்பினை சம்பாதிக்க நேரும்.
மற்றொரு பக்கம் ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தின் பங்குதாரர்கள் மிட்டல் நிறுவனத்துடன் இணைவதில் ரொம்பவும் ஆர்வமாக இருக்கிறார்கள். போட்டி மிகுந்த இரும்பு எஃகு துறையில் மிட்டல் போன்ற வணிக தலைவரின் உறுதியான தெளிவான சிந்தனைகள் மூலம் தான் நிறுவன வளர்ச்சி அதிகரிக்கும் என்று கருதுகிறார்கள். ஆக நிறுவன பங்குதாரர்களுக்கும் உள்ளூர் கோபத்திற்கும் இடையே அல்லாடுகின்றன ஐரோப்பிய அரசுகள். ஒரு குடும்ப கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மிட்டல் நிறுவனம் பல அரசுகளும் தொழிற்சங்கங்களும் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் ஆர்ஸலர் நிறுவனம் என இரண்டு நிறுவனங்களுக்கும் கலாச்சாரமே வேறுபடுகிறது. இந்த சூழலில் எந்த தொழில் முறையான திட்டமிடலும் இல்லாமல் மேற்கு ஐரோப்பா சந்தையை கட்டுப்படுத்தும் ஒரே குறுகிய நோக்கத்துடன் மட்டும் ஆர்ஸலர் நிறுவன பங்குதாரர்களை மிட்டல் திசை திருப்பி வருவதாக எதிர்க்கும் ஐரோப்பிய அரசுகள் குற்றம் சாட்டுகின்றன. இந்த விஷயத்தை தங்களது கவுரவ பிரச்சினையாக தான் இவை பார்க்கின்றன.

நாடுகளின் கருத்து :

மிட்டல் லண்டனில் வசிக்கும் வெளி நாட்டு இந்தியர் என்பதால் இந்தியாவும் இங்கிலாந்தும் மிட்டலது முயற்சிக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கின்றன. உலகமயமாக்கலின் யதார்த்தத்தை எதிர்ப்பு ஐரோப்பிய நாடுகள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று

இங்கிலாந்து கூறியுள்ளது. இந்த விஷயம் குறித்து இந்திய பிரதமரும் பிரான்ஸ் அதிபர் ஜாக்வஸ் சிராக்குடன் பேசியிருக்கிறார். மிட்டல் ஒரு இங்கிலாந்து இந்தியர் என்பதால் தான் இந்த எதிர்ப்பு என்ற இனவெறி குற்றச்சாட்டினை பலமாக மறுத்துள்ளார் சிராக். ஆர்ஸலர் முதன்மை அதிகாரி டாலியோ, மிட்டல் பங்குகளை வாங்க முற்பட்டதற்கு பதிலாக நிர்வாகத்துடன் பேச்சு நடத்தி நிறுவனங்களை இணைக்க முற்பட்டிருக்கலாம் என்று கருத்து கூறியுள்ளார். மிட்டலோ ஒரு இந்திய வணிகராக தனக்கு நேர்ந்த சம்பவங்கள் மற்றவர்களுக்கு நேரும் பட்சத்தில் அது உலகமயமாக்கலுக்கே பின்னடைவு தான் என்று கூறியுள்ளார்.

நிபுணர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்?

உண்மையில் மிட்டலின் முடிவு பல தொழில் கணிப்பு நிபுணர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியுள்ளது.

ஏனென்றால் இந்தியாவும் சீனாவும் தான் உலகில் அதிக இரும்பு எஃகு தேவை கொண்டதாக இருந்தன. இதன் காரணமாகவே கடந்த 5 ஆண்டுகளில் எஃகு நிறுவனங்களின் உற்பத்தி விலையும், லாபமும் அதிகரித்து வந்தது. ஆனால் கடந்த 50 ஆண்டுகளில் மட்டும் சுமார் 5000 ஆலைகளை உள் நாட்டில் நிறுவியுள்ள சீனா தனது உள் நாட்டு தேவைகளை பூர்த்தி செய்ததோடு அல்லாமல் வெளி நாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யும் அளவுக்கு உற்பத்தியை பெருக்கி விட்டது. அதன் ஏற்றுமதி அதிகரிக்க அதிகரிக்க உலகின் மற்ற நிறுவனங்கள் உற்பத்தியை குறைத்தாக வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்படும்.இது போன்ற கடினமான காலங்களில் ஆள் குறைப்பு மற்றும் செலவின குறைப்பு நடவடிக்கைகளின் மூலம் நிறுவனத்தை நிலை நிறுத்தி கொள்ள மிட்டல் நிறுவனத்தால் முடியும்.
ஆனால் பல அரசாங்க, தொழிற்சங்க தலைவர்களை நிர்வாகத்தில் கொண்டுள்ள ஆர்ஸலர் நிர்வாகத்திற்கு இது சுலபமானதல்ல. வேலை இழப்பு இருக்க கூடாது என்ற காரணத்தால் அதிகப்படியான செலவினங்களினால் நிறுவனம் பலத்த நஷ்ட சூழலுக்கு ஆளாகும். நிறுவனத்தை நடத்த இயலாத சூழல் தோன்றும் அந்த நேரத்தில் மிட்டல் இந்த முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கும் பட்சத்தில் அது சுலபமாகவும் இருந்திருக்கும். ஐரோப்பிய அரசுகளிலும் சாதகமான சூழல் நிலவியிருக்கும் என்று நிபுணர்கள் கருதுகிறார்கள்.
அதே சமயத்தில் ஒரு சிறிய நிறுவனமாக தொடங்கி இன்று ஒரு சாம்ராஜ்யத்திற்கே தலைவராக இருக்கும் மிட்டல் நிச்சயமாக இதன் சாதக பாதகங்களை அலசிய பிறகே இந்த முயற்சி மேற்கொண்டிருப்பார் என்பதையும் இவர்கள் ஒப்பு கொள்கிறார்கள்.


கடந்த சில நாட்களில் அனைத்து தரப்புகளுமே தங்களது நடவடிக்கைகளை முடுக்கி விட்டுள்ளன. ஆர்ஸலர் நிறுவன பங்குதாரர்களிடம் நல்ல பெயரெடுக்கும் முயற்சியை மிட்டல் நிறுவனம் மேற்கொள்ள லஷ்மி மிட்டல் இந்தியா மூலமும் ஐரோப்பிய நாடுகளுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்துவதன் மூலமும் விரைவில் இந்த கையக முயற்சியை முடிக்க அதிரடியாக செயல்பட்டு வருகிறார். ஆர்ஸலர் நிறுவனமோ விழித்து கொண்டு தங்கள் நிர்வாக திறனில் அவநம்பிக்கை கொள்ள வேண்டாம் என்று கூறி பங்குதாரர்களுக்கு அதிக டிவிடென்டுகளை அறிவித்தும், கனடாவின் டொஃபாஸ்கோ நிறுவனத்தை கையகப்படுத்தியும் பிரச்சினையில் சம நிலை கொண்டு வர முயற்சித்து கொண்டுள்ளது. இந்தியாவும் இங்கிலாந்தும் மேற்கு ஐரோப்பிய அரசுகளை அமைதிப்படுத்தும் முயற்சியில் இறங்க அந்த நாடுகள் செய்வதறியாமல் முழிக்கின்றன.

ஆர்ஸலர் நிறுவனத்தை மிட்டல் நிறுவனம் கையகப்படுத்துவது என்பது லஷ்மி மிட்டல் சொல்வதை போல் ‘தவிர்க்க முடியாதது’ என்பது தான் தற்போதைய உலக மயமாக்கல் யதார்த்தம்.

அமெரிக்காவின் ஆறு துறைமுகங்களை துபாயில் இருந்து செயல்படும் ஒரு துறைமுக பராமரிப்பு நிறுவனத்தின் பராமரிப்பில் விடுவதை (இதற்கு புஷ் தனிப்பட்ட ஆதரவு தெரிவித்ததாக சொல்லப்பட்டாலும் கூட) அமெரிக்க அமைச்சரவை சமீபத்தில் நிராகரித்தது என்பதும் அதேபோல் அமெரிக்க எண்ணெய் நிறுவனம் ஒன்றினை சீன அரசு துணை நிறுவனம் ஒன்று கையகப்படுத்தும் முயற்சியையும் உள் நாட்டு எதிர்ப்பை காரணம் காட்டி அமெரிக்கா முறியடித்ததும் நினைவிருக்கலாம். உலகமயமாக்கல் என்கிற காட்டாற்று வெள்ளத்தை கட்டவிழ்த்து விட்ட அமெரிக்காவும் ஐரோப்பிய நாடுகளும் இன்று அதனை மிரட்சியுடன் பார்ப்பதை ‘காலத்தின் விளையாட்டு’ என்பதை தவிர வேறென்ன சொல்ல முடியும்.


வெப் உலகத்தில் இந்த கட்டுரைக்கான இணைப்பு இங்கே :
http://www.webulagam.com/news/parimanangal/0604/01/1060401009_1.htm .

Monday, February 20, 2006

நிதிஷ் குமார் மோசமான சீரியல்களுக்கு இடையில் நல்ல ஜோக்


நிதிஷ் குமார் மோசமான சீரியல்களுக்கு இடையில் நல்ல ஜோக் என்று ஹிந்து பத்திரிகையில் ஞாயிறன்று வெளியான ஓபன் பேஜ் பகுதியில் பீகாரில் பிறந்து தற்போது சென்னையில் பணியாற்றி வரும் ஐஐடி பேராசிரியர் ஒருவர் தனது மாநிலம் குறித்து கூறியுள்ளார். நிதிஷ் குமார் மட்டுமல்ல யார் முதல்வராக வந்தாலும் பீகாரின் நிலையை மாற்றுவது எளிதான காரியமில்லை என்று கூறியுள்ளார். இது அவரது தாய் மாநில பற்றால் விளைந்த கோபமா? அல்லது பொதுவான சால்ஜாப்பு அவநம்பிக்கையா? என்பதற்கு சில ஆண்டுகள் கழித்து பீகாரின் நிலையை கணித்த பிறகு தான் பதில் சொல்ல முடியும்.
Bihar won't change...
SHREESH CHAUDHARY
Nitish Kumar at best might be a good joke between bad serials
A LOT of people feel that now that we have got rid of Lalu, suddenly everything is going to be all right with Bihar. I say no Nitish or any other Kumar can change Bihar. I may sound cynical, but I have the following reasons to say that Bihar will not change until in Bihar:
* Everyone goes to work at nine and stays there at least until five without grinding and spitting tobacco in the office through the day;
* Everyone helps everyone without worrying about the other person's caste or cash;
* Everyone stops stealing electricity, reports against those still doing so, and pays his bills on time and demands better power supply, in that order;
* Everyone stops playing cards in the day time;
* Everyone is ready to confront crime, regardless of place, time and consequences;
* All railway passengers there pay full fare and buy tickets rather than pay three fourths and travel without ticket;
* All bus passengers demand and obtain a ticket before they pay the fare;
* Doctors first go to the hospital before going to their own private clinic;
* Schoolteachers insist they would much rather teach in the class than close the school for cattle census;
* All teachers stop private tuition and go to class, library and laboratory more enthusiastically than they go for tabulation of examination marks;
* All teachers award marks only after reading the script, rather than on the weight of recommendation behind it;
* All workers contribute national level work before they demand national level pay and perks;
* There is a social boycott of those who have more than their known sources of income;
* All there invest in their daughter's education more than they invest in her dowry and feast on her wedding day;
* Everyone leaves a square foot of space between the road and their house for the drainage rather than encroach it and place another brick upon it;
* Everyone treats a bank loan as capital for investment rather than not to be returned charity for fun;
* All upon retirement return to their villages and reduce the difficulties of life there through their presence and participation, rather than remain stuck in their dark and damp and uncomfortable flats in rurban areas Bihar so abounds in; and, finally,
* Until at least its elite travel the class for which they claim travel allowance.
The quality of people
The difference between any two States is not so much because the Chief Minister of one is a lot better than that of the other; it is because people in one have initiative and enterprise, and those in the other don't; people in one have some sense of shame and pride, in the other don't.
Because all those things I listed above are not going to happen in the foreseeable future I am sure Bihar is not going to change for the next few decades at least. Nitish Kumar at the best might be a good joke between bad serials. Call it cynical if you will!
(The writer, Professor, IIT Madras, is a native of and frequent visitor to Bihar)

Thursday, February 16, 2006

ஈரான் வாக்களிப்பு ஏன் சரி ஏன் தவறு

ஈரான் விஷயத்தை ஐ நாவின் பாதுகாப்பு கவுன்சிலுக்கு அனுப்புவது குறித்த வாக்கெடுப்பில் ஆதரவாக இந்தியா வாக்களித்திருப்பது குறித்து பலத்த சர்ச்சை எழுந்துள்ளது. கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளும் பாரதீய ஜனதா கட்சியும் மத்திய அரசு அமெரிக்க வற்புறுத்தலுக்கு பணிந்திருப்பதாக கருத்து தெரிவித்துள்ளன, நாடாளுமன்றத்தில் இந்த விஷயம் விவாதத்திற்கு எடுத்து கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் கோரியுள்ளன. இந்த விஷயத்தில் மத்திய அரசு மீது நம்பிக்கை இல்லா தீர்மானம் கொண்டுவர சமாஜ்வாதி கட்சி திட்டமிட்டு வருகிறது.
கொஞ்ச நாட்களாக கொள்கைகளை காற்றில் பறக்க விட்டு ஆளும் அரசை கண்மூடித்தனமாக எதிர்ப்பதில் கவனம் செலுத்திய பாரதிய ஜனதா கட்சியும் தற்போது ஆர் எஸ் எஸ்ஸின் கண்டிப்பிற்கு பிறகு திடீர் ஞானோதயமாய் இந்த விஷயத்தில் அரசுக்கு ஆதரவு தெரிவித்துள்ளது.

எந்த சூழலில் இந்தியா ஆதரவாக வாக்களித்திருக்க வேண்டும், அமெரிக்க எதிர்ப்பு என்பதை தவிரவும் இந்த விஷயத்தில் கருத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டிய விஷயங்கள் என்ன என்பது குறித்து கொஞ்சம் ஆராயலாம்.

ஈரான் அதிபர் மீது ஏற்கனவே ஒரு குற்றச்சாட்டு இருந்தது நினைவிருக்கலாம். 1979 நவம்பர் 4ம் தேதி அமெரிக்க தூதரகம் முற்றுகையிடப்பட்டு அங்கிருந்தவர்கள் பணய கைதிகளாக சுமார் 444 நாட்கள் வைக்கப்படிருந்த சம்பவத்தில் சம்பந்தப்பட்ட மாணவர்கள் குழுவின் தலைவராக இவர் இருந்ததாக பணய கைதிகள் சிலர் குறிப்பிட்டிருந்தது நினைவிருக்கலாம். அந்த விவகாரம் உண்மையோ இல்லையோ ஆனால் அவர் ஒரு தீவிரமான செயல்பாட்டு சித்தாந்தம் கொண்டவர் என்பது அடுத்த சில மாதங்களிலேயே நிரூபணமானது. யூத படுகொலை என்பது இட்டுக்கட்டப்பட்ட கற்பனை என்ற அவரது வாதம் மேற்கு நாடுகளில் அதிர்ச்சி அலையை உண்டு பண்ணியது. மேற்கு ஆசிய அமைதி நடவடிக்கைகளுக்கும் அச்சத்தை தோற்றுவித்தது. இப்படி ஒரு சிந்தனையாளர் தான் திடீரென்று அணுசக்தி அணுஆயுதம் என்று பேசினால் உலக அமைதி கருதும் யாருக்கும் ஒரு பயத்தை உருவாவது தவிர்க்க முடியாதது.

இந்த விஷயத்தில் அமெரிக்காவிற்கு எதிர்ப்பு தோன்ற காரணம் அமெரிக்காவுக்கு தனக்கு பிடிக்காத நாடுகள் மீது நொண்டி சாக்கு சொல்லி தாக்குதல் நடத்துவது இயல்பான வழக்கம் என்பதால் இதுவும் அதே போன்றதொரு உள் நோக்கத்துடன் தான் செய்யப்படுகிறது என்ற எண்ணம். எப்படி புலி வருகிறது புலி வருகிறது என்று சும்மா சும்மா பயமுறுத்துபவன் உண்மையில் புலி வரும் போது சொன்னால் கூட நம்ப மாட்டார்களோ அப்படி ஆகி விட்டது அமெரிக்க நிலைமை.நம்ம ஊர் ஆட்களை பொறுத்த வரை அமெரிக்காவை எப்பொழுதுமே சந்தேக கண் கொண்டு தான் பார்ப்பார்கள். இந்த விஷயத்திலும் அதே போன்ற கண்ணோட்டத்திலேயே இந்த பிரச்சினையை பார்க்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு தீவிர சிந்தனையாளரின் கையில் அதுவும் அவர் உக்கிரமான மன நிலையில் உள்ள போது அணு ஆயுதம் போனால் என்ன ஆகும் என்று சிந்திக்க தவறி விடுகிறார்கள்.

அவர்களது அடுத்த குற்றச்சாட்டு இந்தியா நடு நிலையில் இருந்து தவறிவிட்டது என்பது. அதாவது இவர்களை பொறுத்த வரை வாக்கெடுப்பில் கலந்து கொள்ளாமல் இருந்திருந்தால் இந்திய நடு நிலைமை காப்பாற்றப்பட்டிருக்கும் என்பது இவர்களின் வாதம். இவர்களே இந்தியா வல்லரசாக வேண்டும் என்று முழக்கமிடுவார்கள். முக்கிய பிரச்சனைகளில் கூட முடிவு எடுக்க முடியாதவன் எப்படி வல்லவனாக முடியும். நடு நிலை காப்பாற்றுகிறேன் என்று வேஷம் போட்டால் இந்தியாவின் வலிமை வளர்ச்சி பெற்றுள்ளதை என்று தான் உணர்த்த முடியும். இந்த உணர்த்தும் நோக்கில் தான் சுனாமி பேரழிவின் போது அன்னிய நிதி உதவியை இந்தியா மறுத்தது என்பது யோசிக்க வேண்டிய விஷயம்.

அதேபோல் இப்போது ஈரானுக்கு எதிராக பெரிய நடவடிக்கை ஒன்றும் எடுக்கப்பட்டு விடவில்லை. இந்த பிரச்சினை பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் முன் வைக்கப்படுவதற்கு தான் வாக்களிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது ஈரான் மீது அமெரிக்க தாக்குதலுக்கு முன்னேற்பாடு என்று கருதுபவர்கள் இப்போது சூழல் மாறிவிட்டதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் ஈராக் மீது தாக்குதல் நடத்திய விஷயத்திலேயே வெளியேயும் வர முடியாமல் உள்ளேயும் இருக்க முடியாமல் சூடுபட்ட பூனையாக முழிக்கிறது அமெரிக்கா. அதனால் தான் ஈரான் பிரச்சினையில் உலக நாடுகளின் துணையை தேடி அலைபாய்கிறது.

ஈரான் விஷயத்தில் உலக நாடுகளின் போக்கினை இரண்டு முக்கிய விஷயங்கள் தீர்மானிக்கிறது. ஒன்று எண்ணெய் விவகாரம், மற்றொன்று இஸ்லாமிய நாடு அமெரிக்காவினால் நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறது என்ற விவகாரம். இரண்டுமே விவகாரமான விவகாரங்கள் தான். இந்தியா உள்ளிட்ட நடு நிலை நாடுகள் எண்ணெய் விவகாரத்தில் கவனமாக இருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை மறுக்க முடியாது. ஏனென்றால் நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியை நிர்ணயிக்க கூடிய முக்கியமான அம்சமாக கச்சா எண்ணெய் மாறி விட்டது. ஆனால் அதற்காக உலக அமைதியை பணயமாக வைக்க முடியுமா?
சரி அப்படியென்றால் இந்த வாக்களிப்பில் என்ன தவறிருக்கிறது என்கிறீர்களா? தவறு ஒன்றுமில்லை. ஆனால் நாம் மேலே சொன்ன எண்ணங்களுடன் தான் இந்த வாக்களிப்பு செய்யப்பட்டிருக்கிறதா அல்லது அமெரிக்க நிர்ப்பந்தத்திற்கு இந்தியா அடி பணிய துவங்கியிருக்கிறது அல்லது அமெரிக்காவை நோக்கிய இளகிய மனம் காட்டும் மன் மோகன் சிங் அரசின் குருட்டுத்தனமான நடவடிக்கை என்ற கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் கூற்றினை போல நடந்தேறியிருக்கிறதா என்பது தான் இப்போது கேள்வி.

ஏனென்றால் அமெரிக்கா இப்போது பலவீனமடைந்து கொண்டே வருவது கண்கூடாகி விட்ட சூழ் நிலையில் துணைக்கு ஆசிய நாடுகளை தேட வேண்டிய சூழல் உருவாகி விட்டது. ஏனென்றால் இப்போது இங்கிலாந்து நாட்டிலேயே அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு துணை போக கூடாது என்று எதிர்ப்பு குரல் பலமாக கேட்கின்றது. அதனால் அமெரிக்கா ஐரோப்பிய நாடுகள், இந்தியா என்று முக்கிய உலக சக்திகளை தன்னுடன் சேர்த்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறது. ஆனால் இதெல்லாம் அமெரிக்காவின் தலைவலி. அதற்கு இந்தியா ஊறுகாயாக முடியாது என்பதை மன்மோகன்சிங் அரசு புரிந்து கொண்டிருந்தால் சரி. ஏனென்றால் சீனா தான் அதிகம் தலையிட விரும்பாமல் ரஷ்யா சமாதான முயற்சிக்கு தான் ஆதரவளிப்பதாக கூறி ஒதுங்குகிறது. ரஷ்யாவும் அமெரிக்க ஆதிக்கத்தை கட்டுப்படுத்தவும் மற்றும் தன் நலங்களை கருத்தில் கொண்டும் யுரேனியத்தை தான் வளப்படுத்தி தருவதாக கூறிவருகிறது. இது போன்றதொரு சூழலில் தான் இந்தியாவின் வாக்களிப்பினை பார்க்க வேண்டுமே தவிர அமெரிக்க எதிர்ப்பு என்ற ஒரே ஒரு கண்ணாடியை கொண்டு அத்தனை காட்சிகளையும் பார்க்கத் துவங்கினால் அமெரிக்காவினால் அதிகம் பாதிப்படைந்தது நாமாக தான் இருப்போம்.

இந்த விஷயத்தில் பாராளுமன்ற விவாதத்திற்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் கோரியுள்ளன. அதன் போது இந்த கேள்விகளுக்கான விடைகள் தெரிய வரும். அப்போது அந்த விவாதம் இந்தியா மட்டுமன்றி உலக நாடுகள் அத்தனையும் உற்று நோக்கும் அதி முக்கிய சிந்தனை விவாதமாக இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

Wednesday, January 25, 2006

தேர்தலே கடந்து போ

தமிழகத்தில் தேர்தல் ஜூரம் துவங்கி விட்டது. அரசு அதிகாரிகள், பொதுமக்களுக்கு சலுகைகளை வாரி வழங்கி திடீரென்று திருந்தி நல்ல பிள்ளையாகி விட்டது ஆளும் ஜெயலலிதா அரசு. ஞாபகமறதி அல்லது மன்னிக்கும் குணத்திற்கு பெயர் போன நமது மக்களும் அரசின் தவறுகளை மன்னித்து அதற்கு பொது மன்னிப்பு தந்து விட்டார்கள் என்றே அவர்களது மனப்போக்கும் கருத்துக்கணிப்புகளும் எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

எதிர்க் கூட்டணியையும் அதன் மூலம் கலைஞரையும் கலகலக்க வைக்கும் நோக்கில் அடுத்தடுத்து பல அதிரடி மூவ்களை செய்து வருகிறார் ஜெயலலிதா. அவரின் சில தந்திரங்கள் பலிக்க ஆரம்பித்த்துள்ளன என்பதனை மதிமுகவின் திடீர் மனமாற்ற நடவடிக்கைகள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. சூட்டோடு சூடாக கேபிள் தொலைக்காட்சி வழங்கும் சில எம் எஸ் ஓக்களை கைப்பற்றும் நடவடிக்கை என்று சன் டிவி குழுமத்தின் சுமங்கலி கேபிள் விஷன் மீது குறிவைத்து தனது தாக்குதலை தொடங்கியிருக்கிறார். இது ஏன் மக்களால் வரவேற்கப்படும் என்பதையும் பல்வேறு அறிக்கைகள் மூலம் விளக்கி இது ஒரு ஜனரஞ்சகமான முடிவு என்பதையும் கூறி வேட்டு வைத்துள்ளார். தமிழகத்தில் அதிக பேரால் வாசிக்கப்படும் காலை நாளிதழான தினத்தந்தியின் ஆதரவும் ஜெயலலிதாவுக்கு கிடைத்து இருப்பதால் இந்த முடிவு நிஜமாகவே மக்களுக்கு பயனளிக்கக் கூடிய ஒன்று என்பதை மக்களும் நம்பத் தொடங்கி விட்டார்கள். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினரும் இதனை போன்றே தனியார் வசம் இருக்கும் பல துறைகளும் அரசு வசம் வர வேண்டும் என்று கிளம்பி விட, பாவம் கலைஞர் அவர் அவசர அவசரமாக கவர்னரை பார்த்த விஷயம் கூட இப்போது உரிமை மீறல் பிரச்சினையாக நிற்கிறது.

நெல்லிக்காய் மூட்டை அவிழ்ந்து விடுமோ என்பது போன்று கவலை கலைஞருக்கு. ஒரு பக்கம் விஜயகாந்த் இவரை மட்டும் குறிவைத்து தாக்குதல் நடத்தினாலும், அவருக்கு கூடும் கூட்டத்தை வைத்து இவர் அவசரப்பட்டு கருத்து கூறாமல் அடக்கி வாசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. இன்னொரு புறம் , ‘குறைவாக கொடுத்தால் தானே கூட்டணி மாறுவார்கள், இதுவரை அவர்கள் இந்த கூட்டணியில் தான் இருப்பதாக கருதுகிறேன்’ என்று மதிமுகவினை யோசனையுடன் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. திடீரென்று பாமக எம் எல் ஏக்கள் 2 பேர் அதிமுகவில் சேர்ந்திருப்பதாலும், நுழைவுத்தேர்வு ரத்து என்ற நீண்ட நாளைய பாமக கோரிக்கை நிறைவேறியிருப்பதாலும் பாமக நமது அணியிலேயே தொடருமா? என்பதிலும் அப்படியே அவர்கள் கூட்டணியில் இருக்க சம்மதித்தாலும் எக்கச்சக்கமான இடங்களை கேட்காமல் இருக்க மாட்டார்களே என்ற கவலை ஒருபுறம். சென்ற பாராளுமன்ற தேர்தலை அடுத்து பிரச்சினையல்லாமல் அடுத்த சட்டமன்ற தேர்தலில் நாம் தான் ஆட்சியை பிடிப்போம், ஸ்டாலினுக்கும் நல்ல அரசியல் அடித்தளம் அமைத்துக் கொடுக்க இயலும் என்று நினைத்தார். ஆனால் நினைச்சது ஒண்ணு, நடந்தது ஒண்ணு, அதனாலே முழிக்குது அம்மா கண்ணு என்பதை போல இப்போது கணக்குகள் மாறியதால் சிந்தனை செய்கிறார்.

இது இப்படியென்றால் பாமக என்ன நினைக்கிறது என்றே தெரியவில்லை. ஏனென்றால் திடீரென்று மீடியாக்களுக்கு எதிராக தாங்கள் நடக்கவில்லை என்று பேட்டி அளித்து சினிமா போராட்டங்களுக்கு ஒரு திடீர் முற்றுப்புள்ளி வைத்தார். தாங்கள் உறுதியாக திமுக கூட்டணியில் தான் இருப்போம் என்று அவர் கூறியிருந்தாலும் யாருமே அவரை முழுமையாக நம்பாததில் அவருக்கு எரிச்சல் இருக்கிறது. இதனிடையே வட மாவட்டங்களில் பாமக வாக்குகளை கணிசமாக விஜயகாந்த் பிரிப்பார் என்று வரும் கணிப்புகளை கண்டு கொள்ளாதவர் போல் இருக்கிறார். அந்த அளவில் முழுமையாக எண்ண ஓட்டத்தினை புரிந்து கொள்ள முடியாத கட்சியாக இருப்பது பாமக மட்டுமே.

மதிமுக ஏறக்குறைய அதிமுக கூட்டணிக்கு வந்து விடும் என்றே சகிம்ஞைகள் தெரிவிக்கின்றன. மதிமுக 2ம் கட்ட தலைவர்கள் எல்லாம் கட்சிகள் குறைவாக இருக்கும் அதிமுக கூட்டணியில் அதிக இடங்கள் கிடைக்கும் என்று கணக்கு போடுகிறார்கள். இப்போது அரசுக்கு ஆதரவும் பெருகி இருப்பதால் இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு என்று கருதுகிறார்கள். ஈரத்துணி போட்டு எங்களை மூட முடியாது என்று பேசுகிறார்கள். அவரை ஜெ அரசு உள்ளே வைத்தது குறித்து கேட்டால் ‘கலைஞர் கொலைப்பழி சுமத்தினார், அவருடன் மீண்டும் கூட்டு வைக்கவில்லையா?' என்று எதிர்க்கேள்வி கேட்கிறார்கள். வைகோவோ தொண்டர்கள் மனமறிந்து முடிவெடுப்பேன் என்று கூறி புதிருக்கு புதிரால் விடையளிக்கிறார். அவருக்கு என்ன பயம் என்றால் சட்டமன்ற கணக்குகளை மனதில் வைத்து தான் மத்திய அமைச்சரவையில் பங்கேற்பதில்லை என்ற முடிவிற்கு வந்தார். இப்போது ஜாதி ரீதியாக மதிமுக வாக்குகளை விஜயகாந்த் பிரிக்க கூடும் என்ற கருத்து நிலவும் நேரத்தில் அதிகபட்சமான சட்டமன்ற தொகுதிகளை கைப்பற்றுவதன் அவசியத்தை அவர் உணர்ந்துள்ளார். இன்றைக்கு கட்சி ஆரம்பிப்பவர்கள் எல்லாம் அதிகாரம் கைப்பற்றும் ஆசை கொள்ளும் போது அவருக்கு மட்டும் அது இருக்காதா என்ன?

விஜயகாந்த் தன்னுடைய வியூகத்தை வெகு தெளிவாக சொல்லி விட்டார். பொதுவாகவே அரசியல்வாதிகளுக்கு இருக்கும் எதிர்ப்பினை கொண்டு லஞ்சம் ஊழலற்ற அரசு என்ற கோஷத்தினை முன்வைத்து ஆட்சியை பிடிக்கும் அளவுக்கு நம்மால் சாதிக்க முடியும் என்று அவர் நம்பினார். ஆனால் இப்போது அரசு சலுகைகளுக்கு பின் மக்கள் மனோ நிலை மாறியுள்ளதை அவரால் உணர முடிகிறது. இதனிடையே மண்டபத்தை இடிக்கிறேன் என்று மத்திய அரசு கிளம்பியிருப்பதால் அவர் அதனை எதிர்க்க ஆளும் ஜெ கூட்டணியில் சேரலாம் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். திமுக கூட்டணியையும் கலைஞரையும் கடுமையாக விமர்சிக்கும் அவர் ஜெயலலிதா குறித்தோ ஆளும் அரசு குறித்தோ அதிகம் விமர்சிக்காமல் வாய்ப்புகளை திறந்து வைத்துள்ளார்.

இவர்கள் கணக்குகள் எல்லாம் இப்படி இருக்க பாமரர்களின் மனோ நிலையோ ஆளும் அரசின் பக்கம் லேசாக சாயும் நிலையில் இருக்கிறது. தன்னுடைய பணம் தான் தனக்கு கொடுக்கப்படுகிறது என்றாலும் கூட கொடுக்கப்ப்படும் 1000 அல்லது 2000 ரூபாய் அவர்களது மனோ நிலையில் உண்டாக்கும் மாற்றம் தமிழகத்தில் இலவசங்களின் மவுசினை குறைப்பது அவ்வளவு எளிதானதல்ல என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது. சுய உதவிக் குழுக்கள் கிராம பெண்களிடையே ஆளும் அதிமுக அரசுக்கு அதிக வரவேற்பினை பெற்று தந்துள்ளது என்பது உண்மை.

நாட்டு நலம் விரும்பிகள் நடு நிலையாளர்களை பொறுத்த வரை இந்த சூழ் நிலை பெரும் பணக்காரர் சாக கிடக்கும்போது இருக்கும் சூழல் தான் இது. உறவுக்காரர்கள் எல்லாம் வந்து அவரது அருமை பெருமைகளை பேசி நிற்பார்கள். மறு நாள் அவர் இறந்ததும் ஒப்பாரி வைத்து துயரக் கடலில் மூழ்கும் அவர்கள் ஒப்பாரி சத்தம் ஓயும் முன் அவரது சொத்துக்கு சண்டையிட்டு நிற்பார்கள். அவர்களது பாசமெல்லாம் பணத்திடமும் பதவியிடமும் தானே தவிர உண்மையல்ல என்பது ஊரறிந்த ரகசியம்.

சும்மாவே நாடகதாரிகள். இதில் ஜாக்பாட் பரிசு என்றால் கேட்கவா வேண்டும். மாற்றி மாற்றி அறுவை சிகிச்சை செய்து இவர்கள் முகமே கிழிந்து விட்ட போதும் முகமூடியை மாட்டி கொண்டு வந்து நாடகமாட மறவாத வெட்கம் கெட்டவர்கள். இதுவும் கடந்து போம் என்று ஒரு சொல் வழக்கு உண்டு. தேர்தல் விரைவில் வரட்டும், இவர்கள் நாடகம் விரைவில் ஓயட்டும், செயற்கை பீதிகளில் இருந்து விடுவித்து மக்களை தங்களது இயல்பு வாழ்க்கைக்கு இவர்கள் அனுமதிக்கட்டும். தேர்தலே போ, போ. கடந்து விரைவில் போ.

Friday, January 13, 2006

பொங்கல் வாழ்த்து

இந்த பொங்கலை இந்திய விவசாயிகள் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாட பல காரணங்கள் இருக்கிறது. மாறி வரும் இந்திய பொருளாதார சூழலுக்கேற்ப இந்திய கிராம சூழலும் மாறி வருகிறது. வரும் பட்ஜெட்டிலும் கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கு அதிக நிதி ஒதுக்க இருப்பதாக நிதி அமைச்சர் சிதம்பரம் அறிவித்துள்ளார். நீர் உயர வரப்பு உயரும், வரப்பு உயர நெல் உயரும், நெல் உயர அரசன் உயர்வான் என்று ஒரு பழந்தமிழ் பாட்டு உண்டு. விவசாயி சிறப்பாக இருக்கும் நாடு சுபிட்சம் பெறும் என்பது இயல்பு. விரைவில் அந்த நிலையை இந்தியாஅடைய வேண்டும். எனது பொங்கல் வாழ்த்து கவிதையை இங்கே காணலாம்.

http://sangathamizh.blogspot.com/2006/01/blog-post.html

அனைவருக்கும் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.

Monday, December 26, 2005

காயம்தனை காலம் ஆற்றட்டும்- சுனாமி நினைவுகள்

ராமாயணத்தில் ஒரு காட்சி. குளிக்க ஆற்றுக்கு செல்லும் ராமன் வில் அம்பை எடுத்து கீழே வைக்க விழைகிறான். அம்பை படுக்கை வசமாக வைக்க கூடாது. நிறுத்தி தான் வைக்க வேண்டும். அதனால் அம்பை அவன் நேர்குத்தாக மண்ணில் செருக ஆ என்று வலியுடன் கூடிய அழுகை சத்தம் ஒன்று கேட்கிறது. திடுக்கிட்ட ராமன் அம்பை பார்க்க அதன் கீழே ஒரு தேரை உயிருக்கு போராடி கொண்டிருந்தது. ராமனுக்கு கண்ணில் நீர் அரும்பி விட்டது. அவன் அந்த தேரையை பார்த்து சொல்கிறான், "தேரையே என்னை மன்னித்து விடு. நான் உன்னை கவனிக்காமல் இத்தவறினை செய்து விட்டேன். நான் அம்பை ஓங்கும்போது நீயாவது ராமா என்று ஒரு சிறு குரல் கொடுத்திருக்கலாமே. என்னை இப்பிழையிலிருந்து காப்பாற்றி இருக்கலாமே" என்று கேட்டான். இப்போது தேரை மரண வலியிலும் மகிழ்ச்சியுடன் பேசியது. "ராமா, யார் எனக்கு தீங்கு செய்ய விழைந்தாலும் நான் ராமா என்று உன்னை அழைப்பது வழக்கம். இன்றும் அம்பு என்னை நோக்கி வருவதை கண்டு அப்படித்தான் நான் வாயெடுத்தேன். ஆனால் அம்பை செலுத்துவதே நீ தான் என்று கண்டதும் செய்வதறியாது நான் வாயடைத்து நின்று விட்டேன்" என்று கூறியது. ராமன் கண்ணீர் பெருக்குடன் 'என்னை மன்னித்து விடு' என்று கூற 'அறியாமல் செய்யும் தவறுகள் அப்போதே மன்னிக்கப்படுகின்றன என்று சொன்னவனே நீ தானே' என்று தேரை கூறி உயிரை விடுவதாக கதை முடிகிறது.

சென்ற வருடம் இதே நாளில் கடலும் தன் சக்தியை இவ்வாறு தான் காட்டியது. கடலை தன் தாயாக நினைத்த மீனவர்கள், நண்பனாக பாவித்த குழந்தைகள், வாக்கிங் சென்று கொண்டிருந்தவர்கள் அனைவரையும் எந்த முன்னெச்சரிக்கையும் இல்லாமல் தன்னுள் சுருட்டிக் கொண்டது. (அளவு கடந்த பாசத்தால் தான் தன் அமானுஷ்ய அமைதியில் அவர்களையும் இழுத்து கொண்டதுவோ ).

( சுனாமி சமயத்தில் எனக்கு தோன்றிய கவிதை(?) இங்கே
http://sangathamizh.blogspot.com/2005/06/blog-post.html )

இதில் ஒவ்வொரு மதத்தினரும் தங்கள் மத ரீதியில் இதற்கு ஒரு விளக்கம் கொடுக்க முற்பட்டது பரிதாபம் என்றால் சாதி மத இன தேச வரம்புகள் தாண்டி உதவிக் கரம் நீண்டது மனித மகத்துவம். விவேக் ஓபராய் நாகப்பட்டினம் வந்து தானே முன்னின்று நிவாரணப் பணிகளுக்கு உதவியது கலாச்சார மனிதாபிமானத்திற்கு உதாரணம் என்றால் ஏராளமாகக் குவிந்த நிதியினை விநியோகம் செய்கிறேன் என்ற பெயரில் எவ்வளவு பணம் ஊழல் செய்யலாம் என்று எண்ணிய மனித குணம் விலங்கிலிருந்து பிறந்தவன் மனிதன் என்பதை நிரூபணம் செய்யும் மிருகத்தனம்.

சுனாமி, பூகம்பம், மழை என கடந்த 400 நாட்களில் இயற்கை நமக்கு கற்றுக் கொடுத்திருக்கும் பாடம் அதன் வலிமை மற்றும் பேரழிவு மேலாண்மையில் நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய விஷயங்கள் ஏராளம் உள்ளன என்பது.

இலங்கையிலே சுனாமிக்கு தன் முழு குடும்பத்தையும் இழந்து கதறி அழுத ஒருவர் சொன்னார், என்னை விட்டு எல்லோரும் சென்றது ஏன் ? என்னை விட்டு விட்டது ஏன்?

"Why all have left ? Why I have been left ? "

அவருக்கு எந்த சக மனிதனும் என்ன ஆறுதல் கூறி விட முடியும் ? விசித்திரமான இந்த உலக வாழ்க்கை தினந்தோறும் முடிச்சுகளை போடுவதும் அவிழ்ப்பதுமாக தனது அதீத விளையாட்டை தொடர்ந்த வண்ணம் இருக்கிறது. அதன் அசைவுகளை புரிந்து கொள்ள நாம் பல யுகங்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருக்கும் போலிருக்கிறது.

சுனாமி பாதிக்கப்பட்டுள்ள பல பகுதிகளில் மக்கள் தம் கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டு மீண்டும் தனது இயல்பு வாழ்க்கையை தொடர்வதை பார்க்கும்போது மனிதத்தின் சக்தியும் இயலாமையும் ஒருங்கே வெளிப்படுகிறது. மீண்டவர் தம் நல்வாழ்வில் மாண்டவர் ஆத்மா சாந்தி பெறட்டும். பழியினை படைத்தவன் ஏற்கட்டும், காயம்தனை காலம் ஆற்றட்டும்.

Saturday, December 17, 2005

சேப்பலின் பிடியில் இந்திய கிரிக்கெட் ?

இந்தியா மளமளவென்று வெற்றிகளைக் குவித்து வருகிறது. டிராவிட்டின் தலைமைக்கு புகழ் மலை குவிகிறது. சேப்பல் விஷயத்தில் எல்லோரும் எச்சரிக்கை உணர்வில் மவுனத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறார்கள். இளம் வீரர்கள் கொடுத்த வாய்ப்புகளில் சிறப்பாகப் பிரகாசிக்கிறார்கள். ஐசிசி தரப் பட்டியலில் இந்தியா இரண்டாம் இடத்தைப் பிடிக்கும் போல் தெரிகிறது.

எல்லாமே திடீரென்று வெளிச்சமாகி விட்டது போல் தெரிகிறது. ஆனால் இந்த தோற்றம் உண்மைதானா அல்லது மாயையா என்று உள்ளே ஒரு கேள்வி எழுவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. ஏனென்றால் தொடர்ந்து வெற்றிகளைக் குவித்தாலும் கூட டிராவிட் முகத்தில் மகிழ்ச்சி தாண்டவமாடுவதாகத் தெரியவில்லை. ஏன் ?

எப்போதுமே வெற்றி பெறுவோர் செய்த தவறுகள் கண்டு கொள்ளப்படுவதில்லை. நமது அணியின் உண்மையான மதிப்பீட்டை இலங்கை ஒரு அணியுடனான ஆட்டத்தின் மூலம் நிர்ணயிப்படுத்திக் கொண்டு அதனடிப்படையில் தடாலடி முடிவுகள் எடுப்பது அறிவார்ந்த செயல் தானா என்பதில் நமக்கு சந்தேகம் இருக்கிறது.

கிரிக்கெட்டின் இடையே டிடியில் ஒருவர் ஸ்ரீகாந்த்திடம் கேள்வி ஒன்று கேட்டார். அதாவது சீனியர் பிளேயர்கள் பந்துவீச்சாளர்களை ஆதிக்கம் செய்வதை விட புதிய வீரர்கள் நன்றாக ஆதிக்கம் செலுத்தி விளையாடுகிறார்களே அது எப்படியென்று. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வீரர் நன்றாக விளையாடுவார், அதனை வைத்து நிரந்தர முடிவுக்கு நீங்கள் வந்து விடக் கூடாது, ரன் குவிப்பு மட்டுமல்ல விளையாட்டு திறன் மற்றும் பல வகைமுறைகளை வைத்துத் தான் வீரர்களை மதிப்பிட வேண்டும், அணி வெற்றியே முக்கியம், இதில் சீனியர் ஜூனியர் என்று அனாவசியமான குழுபிரித்தல் இருக்கக்கூடாது என்று அவருக்கு விளக்குவதற்குள் ஸ்ரீகாந்திற்கு போதும் போதும் என்றாகி விட்டது.

சரி விஷயத்திற்கு வருவோம். அதற்குள் அவசரப்பட்டு பலர் கோபம் கொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறது.

1. முதலில் கங்குலி செய்த அதே தவறைத் தான் இப்போது சேப்பலும் கிரிக்கெட் தேர்வுக்குழுவும் (வாரியமும் கூட ) செய்கிறது. எப்படி அவர் ஜிம்பாப்வேயுடன் அடித்த சதத்தை பெரிய சாதனையாக எண்ணிக் கொண்டு ஊடகங்களுக்கு பேட்டி அளித்து மாட்டிக் கொண்டாரோ அதேபோல இப்போது இந்திய அணியின் சிந்தனை மூலங்களும் இலங்கை அணியுடனான ஒரே தொடரை மனதில் வைத்துக் கொண்டு பல முடிவுகள் எடுப்பது நிச்சயம் அசட்டுத்தனம். கங்குலி செய்த தவறு தனி மனிதன் செய்யும் தவறு, அது இயல்பு என்று விட்டு விடலாம். ஆனால் இப்படி ஒரு கும்பலே சேர்ந்து செய்யும் தவறுக்கு யார் பொறுப்பேற்பது?
2. கங்குலியை மூன்றாவது ஆட்டத்திற்கு எடுக்காததிற்கு மோரே சொல்லியிருக்கும் பதில் : "கங்குலியை ஆறாவது இடத்தில் இறக்க அணிக்கு விருப்பமில்லை, அது யுவராஜ் சிங்கிற்கு செய்யும் அநீதி, இதன் மூலம் கங்குலிக்கு கதவு மூடப்பட்டதாக அர்த்தமில்லை". அவர் சொல்வது அவருக்காவது புரிகிறதா என்று தெரியவில்லை, கங்குலியை இரண்டாவது ஆட்டத்திற்கு எடுக்கும்போது என்ன நினைத்து எடுத்தார், அதற்கு என்ன பங்கம் வந்து விட்டது. கங்குலி சீனியர் பிளேயர் என்று ஒத்துக் கொள்ளும் இவர்கள் இனி இவர் எப்போது அணிக்கு வர வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். உண்மையில் நீங்கள் இளம் வீரர்களை ஊக்குவிப்பதற்காக கங்குலியை எடுக்க விரும்பவில்லை என்றால் இரண்டாவது ஆட்டத்திற்கு எதற்காக எடுத்தீர்கள், அப்படியே இருந்தாலும் பலமுறை தேர்வு பெற்று நீக்கப்படும் அகர்கர் என்ன 16 வயது வீரரா ? அவ்வளவு ஏன், இப்போது கங்குலிக்கு எதிராகத் தேர்வு செய்யப்பட்டிருக்கும் வாசிம் ஜாபர் 2000லியே அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவர் தானே, 2002ல் மீண்டும் பரிசோதனை செய்யப்பட்டவர் தானே, அவசரம் அவசரமாக கங்குலியை நீக்கி விட்டு அவரைக் கொண்டு வர வேண்டிய திடீர் அவசியம் என்ன வந்தது.

கங்குலி நீக்கப்பட்டிருப்பதில் பலருக்கு அதிக வருத்தம் இல்லை, ஆனால் அவர் கையாளப்பட்டிருக்கும் விதம் எந்த ஒரு தன்மானமுள்ள இந்தியனையும் காயப்படுத்தும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. வீரர்கள் தேர்வு என்பது பல்வேறு வீரர்களின் நிறை குறைகளை ஆராய்ந்து அணிக்குப் பலம் தரும் வகையில் சரியான விகிதத்தில் வீரர்களைத் தேர்வு செய்வது. அதை விட்டு விட்டு யாரோ ஒரு நபர் இவர் வேண்டும் அவர் வேண்டும் என்று கூறுவதற்கு தங்களுடைய கணிப்புத் திறனை அடகு வைத்து விட்டு ஒரு குழு தேர்வு செய்தால் ஐயோ பாவம் அதன் பலன் வெகு விரைவில் காலம் காண்பித்து வைக்கும் . பலருக்கு 2007 உலகக் கோப்பை தான் இலக்கு என்று கூறுவது பேஷனாகி விட்டது. தவறில்லை. ஆனால் திடீர் மாற்றங்கள் பலனளிக்காமல் போனால் சீனியர்களையும் கூப்பிட இயலாமல் புதிய வீரர்களையும் கோபிக்க இயலாமல் திரிசங்கு சொர்க்கமாகி விடுமே? அதற்கு இவர்களிடம் பதில் இருக்கிறதா?

இப்போது கங்குலியை தூக்கி விட்டார்கள். நமது அடுத்த பயணம் பாகிஸ்தானுக்கு. அங்கே ஷோகிப் அக்தரை அவரது ஊரிலேயே சந்திக்க வேண்டும், அது மட்டுமல்ல அவர்களது பேட்ஸ்மேன்கள் சிறந்த பார்மில் உள்ளனர், ஆசஸில் ஆஸ்திரேலியாவைத் தோற்கடித்த இங்கிலாந்து அணியே ஸோகிப் அக்தரின் பந்துவீச்சிலும், முகமது யூசிப்பின் ( அதாங்க நம்ம யூசுப் யுகானா ) பேட்டிங்கிலும் தோல்வியைத் தழுவியிருக்கிறது. அப்படியிருக்கிற பட்சத்தில் அந்த அணியுடனான ஆட்டங்கள் மிகுந்த சவால் நிறைந்ததாக இருக்கும் என்பதில் யாருக்கும் சந்தேகம் இருக்க முடியாது. சென்ற முறை கங்குலி தலைமையில் சென்ற அணி பாகிஸ்தானிலிருந்து தொடரை வெற்றி கொண்டு திரும்பியது என்பது தெரிந்திருக்கும். அப்படியிருக்க இந்த முறை பாகிஸ்தானில் ஜெயிக்க முடியாவிட்டாலும் படு தோல்வியைச் சந்தித்தால் அப்போது கிரன் மோரே என்ன செய்வார்? தொடர்ந்து இளம் வீரர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுவார்கள் என்ற உறுதியை அவரால் தர முடியுமா ? ஒரு தொடர் படுதோல்வி அடைந்து விட்டால் பிறகு எல்லாமே ஆரம்ப கட்டத்திற்கு வந்து விடும். அப்புறம் கூடி அமர்ந்து புலம்புவதைத் தவிர யாராலும் என்ன செய்ய முடியும்.

இவர்கள் இந்திய கிரிக்கெட் மீது உண்மையிலேயே அக்கறை உள்ளவர்களாக இருந்தால் என்ன செய்திருக்க வேண்டும். கங்குலியை அணியில் எடுப்பது அணியில் ஒற்றுமைக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்று கருதினால் கங்குலியை இரண்டாவது ஆட்டத்திற்கு தேர்வு செய்திருக்கவே வேண்டாம், அப்போது கூட இவ்வளவு சர்ச்சைகள் இருந்திருக்காது. கங்குலிக்கும் வாய்ப்புக் கொடுத்து அவரும் தன்னை நிரூபிக்க வேண்டிய பதைப்பில் நிதானமாகவே (வழக்கத்தை விடக் கவனமாகவே ) ஆடி சிறப்பாகவே ரன் எடுத்திருக்கிறார். அச்சூழ்நிலையில் அவருக்கு மேலும் சில வாய்ப்புகள் கொடுத்து ஊக்கப்படுத்தியிருக்க வேண்டும். குறைந்த பட்சம் இவர்கள் ஏற்கனவே தீர்மானம் செய்திருந்த கங்குலியை நீக்கும் முடிவையாவது சில ஆட்டங்களுக்குத் தள்ளிப் போட்டிருக்க வேண்டும்.

குதிரை கீழேயும் தள்ளி குழியும் பறித்தது போல் கங்குலியை நீக்கியதை விட ஆத்திரப்பட வைத்திருப்பது வாசிம் ஜாபரின் தேர்வு. ஏனென்றால் கங்குலிக்கு பதிலாக அடுத்த ஆட்டத்தில் முகமது கைப் இடம் பெற்றிருந்தாலோ அல்லது வேறு தவிர்க்க முடியாத வீரர்கள் இடம் பெற்றிருந்தாலோ யாரும் கேள்வி கேட்கப் போவதில்லை. ஆனால் ஏற்கனவே இரண்டு முறை பரிசோதிக்கப்பட்ட மும்பையின் வாசிம் ஜாபர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பது பிரச்சினையை இன்னும் சிக்கலாக்கி இருக்கிறது. இதனால் தான் தேர்வுக் குழுவின் முடிவில் வாரியத்திற்கு தொடரிபில்லை என்கிற சரத்பவாரின் கூற்றை ஏற்றுக் கொள்ள நம் மனம் மறுக்கிறது. வாசிம் ஜாபர் திறமையான வீரர் என்பதிலோ உள்ளூர் போட்டிகளில் தொடர்ந்து ரன் குவித்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதோ மறுக்க முடியாது தான். ஆனால் இவையெல்லாம் திடீரென்று நடந்த விஷயமா என்ன? இரண்டு டெஸ்டுகளுக்கு எடுக்காத ஒருவரை திடீரென்று மூன்றாவது டெஸ்டில் கங்குலியை நீக்கி விட்டு எடுக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன வந்தது என்பது தான் கேள்வி.

இப்போது அரசியல் வேறு புகுந்து விட்டது. கம்யூனிஸ்டுகளும் ஜார்கன்ட் சட்டசபையும் ஜனாதிபதியின் தலையீட்டை கோரியிருக்கின்றன ( சிபிஐ விசாரணை சீசன் போய் இப்போது ஜனாதிபதி தலையீடு சீசன் போலும்). எனவே சம்பவங்கள் தங்களது பாதையில் தானாகவே பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் சம்பந்தப்பட்ட சிலர் தங்கள் காதில் போட்டுக் கொள்ள சில வார்த்தைகளைக் கூறி வைப்போம் .

சேப்பலுக்கு சில வார்த்தைகள்
உங்கள் ஆர்வம் தவறானதல்ல. உங்களது பாதையை அறிந்தவர்களுக்கு அது புதிதும் அல்ல. ஆனால் நீங்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது. உலகத்தில் உள்ள எந்த கிரிக்கெட் வீரருமே இந்தியாவில் கிரிக்கெட் ஆடுவதை ஒரு லட்சியமாக கருதுவார்கள், உலக முதன்மை அணியாகக் கருதப்படும் ஆஸ்திரேலிய அணி வீரர்கள் உட்பட, ஏன் என்று தெரியுமா உங்களுக்கு? இந்தியாவின் கிரிக்கெட் உணர்வினை அவர்கள் தங்களது நாட்டில் கூடக் காண்பதில்லை என்பது தான். அந்த அளவுக்கு ஆணி வேர் முதல் நுனிக்கிளை வரை இந்தியர்களின் உணர்வில் கிரிக்கெட் உணர்வு ஊறிப் போயுள்ளது. அதனால் தான் எத்தனையோ சர்ச்சைகளைத் தாண்டியும் அது சிறிதும் சேதாரமில்லாமல் வெற்றி நடை போடுகிறது. வீரர்கள் வருவார்கள் போவார்கள் ஆனால் இந்த உணர்வு மங்குவதில்லை. அதனால் தான் ஒவ்வொருவரும் தங்களால் அணிக்கு என்ன செய்ய முடியும் என்று சிந்தித்து அதன் வரலாற்று ஏடுகளில் தங்கள் பெயரை அழுத்தமாக எழுத முனைகிறார்கள். எப்படி ஒரு வீரர் வெற்றி பெறும்போது அவரை ஊரே கொண்டாடுகிறதோ அதேபோல் அவர் தடுமாறும்போது அவரை ஊரே திரண்டு வந்து ஏசும். புகழ் மாலை சூட்டுவதிலும் அல்லது வசைமாலை தொடுப்பதிலும் மனிதர்களின் சிந்திக்கும் திறன் தாண்டி ஆதிக்கம் செலுத்தத்தக்கக் கூடியது இந்த உணர்வு.

அதனால் தான் அந்த நாட்டில் வந்து தங்கள் பெயர் பொறித்துச் செல்ல உலக வீரர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள். ஏன் ஸ்டீவ் வாக் சொல்லவில்லை, இந்தியாவில் வெற்றி பெறும் என்னுடைய கனவு நிறைவேறாமலேயே போய் விட்டது என்று. நீங்கள் இந்தியாவில் ஒரு ஆட்டம் கூட ஆடியதில்லை. அதனால் ஒருவேளை உங்களுக்குப் புரிந்து கொள்ள கடினமானதாக இருக்கலாம். இப்படிச் சொல்வது உங்களை பயமுறுத்துவதற்காக அல்ல, உங்களை விழிப்பூட்டுவதற்காக. அதே போல் நீங்கள் செய்வது எல்லாம் தவறென்றும் கூறவில்லை, நீங்கள் உண்மையாகவே இந்திய கிரிக்கெட்டின் நலன் கருதிச் செயல்படும் பட்சத்தில் உங்களது சிந்தனைகளை செயல்படுத்திப் பார்க்க உங்களுக்கு உரிமையுண்டு. ஆனால் அதே சமயத்தில் மிகுந்த கவனத்துடன் செயல்படுங்கள் என்று தான் கூற விழைகிறோம். ஏனென்றால் எல்லோருக்கும் மோசமான நாட்கள் வரும், இப்போது சொர்க்கமாகத் தோன்றும் பதவி திடீரென்று முள் படுக்கையாகி விடும், இப்போது கைதட்டி ஆரவாரிப்பவர்கள் எல்லாம் அப்போது கைகொட்டிச் சிரிப்பார்கள். அதை எதிர்கொள்ளும் பக்குவம் உங்களுக்கு இருக்கும் பட்சத்தில் உங்களது போக்கில் தவறில்லை. அப்படியல்லாமல் சீர்திருத்தம் என்கிற பெயரில் கண்மண் தெரியாத மாற்றங்களில் ஈடுபட்டால் பின்னால் அவசரத்தில் காரியம் செய்து சாகவாசமாக சங்கடப்பட்ட கதையாகி விடும். அதனால் நினைத்ததையெல்லாம் செயல்படுத்த எண்ணும் பேரவா கொண்ட இளைஞனைப் போல் அல்லாமல் உங்கள் பதவி மற்றும் கவுரவத்திற்குரிய முதிர்ச்சியுடன் செயல்படுங்கள். ஏனென்றால் கங்குலி விவகாரம் அவருக்கு எதிராகப் போனதற்கு காரணம் அவரது அவசரம் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். நீங்களே அறியாமல் நீங்களும் அதேபடகில் பயணம் செய்யும் நிலையை உருவாக்கி காலம் விளையாடுவதை கணக்கில் கொள்ளுங்கள். இது உங்கள் நலன் கருதி மட்டுமல்ல, உங்களின் கையில் இருக்கும் இந்திய கிரிக்கெட் என்கிற விலை உயர்ந்த வைரத்தின் நலன் கருதியும் கூட. நீங்கள் தடுமாறி அதை தவற விட்டால் பாதிப்பு இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகர்களுக்கும் நாம் முன்பு சொன்ன அவர்களின் கிரிக்கெட் உணர்வுக்கும் தான்.

டிராவிட்டுக்கு சில வார்த்தைகள்

கேப்டனாக தொடர்ந்து வெற்றிகளைக் குவித்து வரும் உங்களுக்கு வாழ்த்துக்கள். உங்களின் அர்ப்பணிப்பு உணர்வு கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்டது. எத்தனையோ ஆட்டங்கள் உயிரைக் கொடுத்து ஆடிய ஆட்டங்கள் ஒன்று அணி தோல்வியுற்றதாலோ அல்லது இன்னொரு வீரர் அதிரடியாக ரன் குவித்ததாலோ இருட்டடிக்கப்பட்டு விட்ட்தைக் கண்டு எப்போதும் மனம் தளராமல் யார் கேப்டனாக இருந்தாலும் தன்னுடைய பணியை மிகச் சிறப்பாக ஆற்றிய ஒரு முன்னுதாரண வீரராகத் திகழ்வதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் இப்போதெல்லாம் பதான், தோனி சிறப்பாக விளையாடினால் உடனே சேப்பல் முன்னிறுத்தப்படுகிறார், அணித் தேர்வு விவகாரம் என்றால் சேப்பல் முன்னிறுத்தப்படுகிறார், ஊடகங்களும் கேப்டனை விட பயிற்சியாளருக்கே முக்கியத்துவம் கொடுப்பது நிச்சயம் தற்செயலான சம்பவங்களாகத் தெரியவில்லை. மாறாக அதிகார மையம் கேப்டனிடமிருந்து பயிற்சியாளர் கைக்குச் சென்று விட்டதோ என்று தான் எண்ணத் தோன்றுகிறது. இதன் ஆபத்து நான் முன்னே குறிப்பிட்டதைப் போல் தொடர்ந்து சவாலான தொடர்களைச் சந்திக்கும்போதுதான் தெரியும்.

நீங்கள் பட்டும் படாமல் பதிலளித்தால் ஏற்கனவே பாதுகாப்பின்மை உணர்வால் பாதிப்புக்குள்ளாகியிருக்கும் வீரர்கள் எப்படி உங்கள் மீது நம்பிக்கை வைப்பார்கள். அது மட்டுமல்ல உலகம் முழுக்க எந்த அணியை எடுத்துக் கொண்டாலும் தலைமைப் பண்பின் முதல் தேவையே ஆதிக்க ஆளுமை உணர்வு தான். அந்த பதவிக்குரிய சுயமரியாதைக்கும் கவுரவத்திற்கும் தீங்கு நேராமல் பாதுகாப்பது கள ஆட்டத்தினைப் போன்றே நீங்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டிய ஒன்றாகும். ஏனென்றால் பணிவினை பலவீனமாகப் புரிந்து கொள்ளும் ஆபத்து உலகெங்கும் இருக்கிறது.

இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகர்களுக்கு சில விஷயங்கள்

1. ஒரு தொடரை வைத்து முடிவெடுக்க அவசரப்படாதீர்கள். பாகிஸ்தான் மற்றும் இங்கிலாந்துடனான ஆட்டங்களுக்குப் பிறகு தான் நம் அணியின் உண்மையான பலம் தெரியவரும். அதனால் ஊடகங்களின் வர்த்தக மிகைப்படுத்தலுக்குப் பலியாகி மாயையில் மூழ்கி விட்டு பிறகு பெரிய அணி ஒன்றுடன் படுதோல்வியைச் சந்தித்தால் உலகக் கோப்பை இறுதிப் போட்டியைப் போல் உண்மை நம்மை முகத்தில் அறையும் நிலை ஏற்படும்.

2. மாநில எல்லைகளை கிரிக்கெட் கடந்து பல ஆண்டுகளாகி விட்டன, இன்னமும் கல்கத்தா, மும்பை என்று இருப்பிட ரீதியாக கிரிக்கெட் உணர்வுகளை வளர்க்காதீர்கள். இப்படி ஒவ்வொரு மாநிலத்தை சேர்ந்தவரும் தங்கள் மாநில வீரர் விளையாட போராட்டத்தில் இறங்கினால் 28 மாநிலங்கள் இருக்கிறது நம் நாட்டில், ஆனால் கிரிக்கெட்டில் 11 பேர் தான் விளையாட முடியும்.

3. ஊடகங்களின் கருத்துத் திணிப்பில் கவனமாக இருங்கள். ஏனென்றால் ஊடகத்தில் இருக்கும் சில தனி நபர்களின் விருப்பு வெறுப்பு கருத்துகளின் உண்மையை கபளீகரம் செய்யும் ஆபத்தை சமீபத்தில் பல ஊடகங்களில் காண முடிகிறது. எனவே கருத்துக்களில் உண்மையைக் கண்டுகொள்ளக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். இல்லையேல் போலிகளிடம் ஏமாந்து நீங்கள் தவறான கருத்துகளை கிரகித்துக் கொண்டிருக்க நேரும். ( இந்த உண்மை கிரிக்கெட்டுக்கு மட்டுமல்ல, சமூகம், இலக்கியம் , அரசியல் என்ற எல்லாவற்றிற்கும் பொருந்தும்).

தேர்வுக் குழுவினருக்கு சில விஷயங்கள்

அய்யா புண்ணியவான்களே, கிரிக்கெட் தேர்வில் சர்ச்சை என்பது புதிதல்ல, எத்தனையோ பிரமாதமான ஆட்டக்காரர்களின் சேவையையே தேர்வுக் குழுவினரின் அசட்டைத் தேர்வினால் இந்தியா இழந்துள்ளது. ஆனால் முன்பு அவர்கள் தவறு செய்தபோது தொழில்நுட்பம் இவ்வளவு வளரவில்லை, கிரிக்கெட் இவ்வளவு பணம் குவிக்கவில்லை, இவ்வளவு அரசியல் தலையீடுகளும் இல்லை, ஊடகங்களின் கழுகுப் பார்வையும் இல்லை. நீங்கள் செய்யும் தவறுகள் சில வீரர்களின் வாழ்க்கை சம்பந்தப்பட்டது மட்டுமல்ல, அணியின் தேசத்தின் கவுரவம் சம்பந்தப்பட்டது. அதனால் முடிவுகள் எடுக்கும்போது தீர சிந்தித்து சிறந்த முடிவினை எடுங்கள். அப்போது தான் அந்த முடிவுகளை யாரிடமும் நியாயப்படுத்தும் தைரியம் உங்களுக்கு கிடைக்கும். அப்படியல்லாமல் உங்களின் சுய விருப்பு வெறுப்புகளை தேர்வில் திணித்து விட்டு, பிறகு கேள்வி எழும்போது நானில்லை நானில்லை என்று யார் பின்னாலோ ஓடி ஒளிய முயற்சிக்காதீர்கள்.

அரசியல்வாதிகளுக்கு சில விஷயங்கள்

ஐயா அரசியல்வாதிகளே, நீங்கள் அரசியலில் செயல்படும் லட்சணத்தை நாடே தொலைக்காட்சிகளில் கண்டு சிரிக்கிறது, நீங்கள் இந்தியர்களின் உணர்வோடு கலந்து விட்ட விளையாட்டான கிரிக்கெட்டையாவது விட்டு வைக்கக் கூடாதா. கிரிக்கெட்டில் மிகுந்த பணம் புழங்குவது என்பது உண்மை தான், அதனால் நீங்கள் அதில் கவனம் கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது என்பதும் உண்மை தான். ஆனால் கிரிக்கெட்டில் மட்டுமா பணம் புழங்குகிறது, இப்போதெல்லாம் கேள்வி கேட்கக் கூட உங்களுக்கு பணம் கிடைக்கிறதே, பிறகென்ன. ம். போகிற போக்கில் கங்குலி ரன் அடிக்கக் கோரி மறியல், அகர்கர் விக்கெட் எடுக்கக் கோரி ஆர்ப்பாட்டம், பார்தீவ் படேல் கேட்ச் பிடிக்கக் கோரி உண்ணாவிரதம் என்று நீங்கள் கிளம்பாமல் சரி.

கங்குலிக்கு நாம் இப்போது சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை. ஏனென்றால் இப்போது கிளம்பியிருக்கும் சர்ச்சையால் அடுத்து வரும் பாகிஸ்தான் பயணத்தில் அவரின் தேர்வு உறுதியாக்கப்பட்டு விட்டது. ஆனால் எப்போதும் கழுத்துக்குக் மேலே தொங்கும் கத்தி ஒருபக்கம் விளையாடி ரன் குவித்து அதன்மூலம் அவருக்காக வாதாடியவர்களின் தரப்பை நியாயப்படுத்த வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஒருபக்கம் என 'நதியினில் வெள்ளம் கரையினில் நெருப்பு இரண்டுக்கும் நடுவே இறைவனின் சிரிப்பு' என்று கண்ணதாசன் பாடியது போல் ஆகிவிட்டது அவர் நிலை. அவரது விதி இப்போது காலத்தின் கையில். (இந்த நிலையை தனக்கே இழுத்து விட்டுக் கொண்டது அவர் தான் என்பது வேறு விஷயம்.)

Wednesday, October 12, 2005

புலி வாலைப் பிடித்த இந்திய கிரிக்கெட் வாரியம்


சேப்பல் கங்குலிக்கு இடையே துவங்கிய பிரச்சினையை யாருமே நம்ப முடியாத துரிதத்தில் சுமூகமாக்கி "எல்லோரும் நல்லவரே,தவறு மேல் தான் தவறு" என்பது போல் சில பேட்டிகளும் கொடுக்கப்பட்டு விட்டன. மீடியா உலகமும் அடுத்த திடுக்கிடும் செய்திகளை நோக்கி தன் கவனத்தை திருப்பி விட்டது. 'சச்சின் தென்டுல்கர் சேலஞ்சர் கோப்பையில் விளையாடுகிறார். எல்லாம் இன்பமயம்' என்பது போல ஒரு மாயை உருவாக்கப்பட்டு விட்டது. பிரச்சினைகள் முடிந்தா விட்டது? உண்மையில் இப்போது தான் பிள்ளையார் சுழியே போடப்பட்டிருக்கிறது. இதில் நகைச்சுவையான விஷயம் என்னவென்றால் உண்மையில் எழுப்பப்பட்ட ஒரு கேள்விக்குக் கூட கிரிக்கெட் வாரியம் இதுவரை பதிலளிக்கவில்லை என்பது தான்.

முதலில் "நடந்தது என்ன? " என்பதே யாருக்குமே புரியவில்லை. சேப்பல் என்னடாவென்றால் கங்குலி மீது ஆயிரம் புகார்களை அடுக்கி விட்டு இ-மெயில் வெளியானது ஏமாற்றமளிப்பதாக பேட்டியளித்தார். கங்குலியோ அத்தனை புகார்களும் பொய் என்று கூறி விட்டு சேப்பலே தான் இமெயிலை பத்திரிகையாளர்களுக்கு அனுப்பி விட்டு நாடகமாடுகிறார் என்று கூறி திடுக்கிட வைக்கிறார். இத்தனை அமளிதுமளிகளுக்கிடையே கூடிய ஆய்வுக் கமிட்டியோ கண்ணை மூடிக் கொண்ட பூனை போல இது சரியாக புரிந்து கொள்ளப்படாத தொடர்பால் வந்த பிரச்சினை என்று ஒரு பூசணித் தோட்டத்தையே சோற்றுக்குள் மறைக்க முயற்சி செய்கிறது. சரி பழைய கிரிக்கெட் வீரர்கள் இருக்கிறார்கள், அவர்களுக்கு வீரர்களிடையே இருக்கும் பழக்கத்தால் அவர்களுக்கு உண்மை தெரிந்திருக்கும், அவர்கள் நமக்கு நடந்ததைத் தெளிவுபடுத்துவார்கள் என்று நினைத்தால் அவர்களோ பெரிய இடத்துச் சமாச்சாரம் என்பது போல கருத்துச் சொல்லத் தயங்கி மென்று முழுங்குகிறார்கள்.

அவரவர்களாக உண்மையைச் சொன்னாலொழிய தள்ளி விட்டாரா? தாங்கிப் பிடித்தாரா ? என கருணாநிதி கைது விவகாரத்தைப் போல் நமக்கு கடைசிவரை உண்மை தெரியப் போவதில்லை. அதற்காக நம்மால் சும்மா இருக்க முடியுமா என்ன? நம்முடைய யூகக் குதிரையைத் தட்டி விட்டால் என்ன நடந்திருக்கலாம், நடந்திருக்கும் என்று அது சொல்லி விட்டுப் போகிறது.

முதலில் ஒரு விஷயம். குழந்தைகள் போல் கங்குலியும் சேப்பலும் போட்டுக்கொண்ட சண்டையை கங்குலியே துவங்கியதாக வைத்துக் கொண்டாலும், இந்திய வீரர்களை "பக்கா புரொபஷனல்களாக" ஆக்குவதற்காகத் தான் சில முன்னாள் வீரர்களின் எச்சரிக்கையையும் மீறி சேப்பலை பயிற்சியாளராக கிரிக்கெட் வாரியம் நியமித்தது. ஆனால் தானே ஒரு "புரொபஷனல்" பயிற்சியாளர் இல்லை என்பதை ஆரம்பத்திலேயே சேப்பல் நிரூபித்திருக்கிறார். மிகை லட்சியம் ( டிஎநசயஅbவைiடிரளநேளள) அல்லது சிலர் சொல்வதைப் போல் மறைமுகத் திட்டங்கள் ( hனைனநn யபநனேய ) இல்லாவிட்டால் அவர் கீழ்க்கண்ட தவறுகளைச் செய்திருக்க முடியாது.
( 1 ) ஒரு கிரிக்கெட் தொடர் போட்டிக்காக ஒரு கேப்டனைத் தேர்வு செய்திருக்கும்போது அந்தத் தொடரின் முதல் ஆட்டத்திலேயே அந்த கேப்டனின் ஆட்டத்தில் கேள்வி எழுப்புவது என்பது அபத்தமான அபத்தம். கேப்டனின் தற்போதைய திறமை மீது அவருக்கு சந்தேகம் இருந்தால் அணித் தேர்வுக்கு முன்னதாக தேர்வுக்குழுவுடன் அதுகுறித்து விவாதித்து அதற்கான வழிவகைகளைக் கண்டிருக்க வேண்டும். இவர் தான் இந்த பயணத்திற்கு கேப்டன் என்று முடிவு செய்யப்பட்ட நொடியிலேயே அந்த சிந்தனை அத்துடன் முடிந்து விட வேண்டும். அதற்குப் பிறகு கொடுத்துள்ள கேப்டனுடன் இணைந்து சிந்தித்து பயணத்தில் வெற்றி பெற முயல வேண்டும். அதை விடுத்து இவர் விரும்பாத ஒருவர் கேப்டனாக இருந்தால் அவரை பாதி பயணத்தில் இவர் நெருக்கடி கொடுத்ததை சரி என்று எடுத்துக் கொண்டால், நாளைக்கே அணியில் தேர்வாளர்கள் சர்ச்சைக்குரிய ஒரு இளம் வீரரைத் தேர்வு செய்கிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அவரைத் தேர்வு செய்தது சேப்பலுக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் அந்த வீரரிடம் போய் 'உனக்குத் திறமை பத்தாது, வேறு வீரருக்கு வாய்ப்புக் கொடுக்கலாம்' என்று பேச்சு வார்த்தை நடத்திக் கொண்டிருப்பாரா? ஒரு தேர்வுக்குழுவின் பெரும்பான்மையினர் ஒரு பணியாளரை தேர்வு செய்த பின்பு அவர்களில் ஒருவருக்கு அந்தத் தேர்வில் உடன்பாடில்லாமல் அந்தப் பணியாளர் வேலை செய்யும் நேரத்தில் வந்து அவரை அவமானப்படுத்தினால் எப்படி இருக்கும் ? இந்த கேலிக் கூத்தை எந்த தொழில் முறை பயிற்சியாளர் செய்வார்?
(2) இந்த விஷயத்தில் அவர் காட்டிய அவசரத்தை அமெச்சூர் (தொடக்க நிலை) வீரர்கள் கூட பின்பற்ற மாட்டார்கள் என்பது நிச்சயம். தொடரின் ஆரம்பத்திலேயே கங்குலியை தவறாக நடத்தியது, தொடர் முடிந்தும் முடியாமலும் அவசரஅவசரமாக ஒரு இமெயிலை கிரிக்கெட் வாரியத்திற்கு ( ஜர்னலிஸ்டுகளுக்கு ? ) அனுப்பி வைத்தது, அவசர அவசரமாக பிளேயர்களுக்கிடையே பிளவினை வளர்த்தது எல்லாவற்றிலும் அவசரம் காட்டியவருக்கு பதறிய காரியம் சிதறிப் போகும் ( ழயளவந ஆயமநள றுயளவந ) என்கிற பழைய பழமொழி ஞாபகத்திற்கு வராமலா போயிருக்கும் ?

இவையெல்லாம் சேப்பல் நல்லுணர்வோடு தான் செய்திருப்பார் என்று நம்ப முடியாத விதத்தில் அவரது பழைய சில நிகழ்வுகள் இருப்பது தான் யோசிக்க வைக்கிறது ? அவர் அதிக திறமையைப் போலவே அதிக சுயகர்வமும் கொண்டவர் என்பதை பலரும் ஒப்புக் கொள்வது ஒரு குறிப்பிடத்தகுந்த விஷயம்.

ஏதோ இப்படியெல்லாம் நாம் சொல்வதனால் கங்குலிக்கு நாம் வக்காலத்து வாங்குவதாக அர்த்தமில்லை. ஏனென்றால் கங்குலியின் சமீபத்திய ஆட்டத்திறனுக்கு அவர் குறித்து வரும் நகைச்சுவைத் துணுக்குகளே சான்று. ஏற்கனவே சர்ச்சைகளில் சிக்கியிருக்கும் அவர் எரிகிற தீயில் எண்ணெயை ஊற்றுவது போல உலகின் அதி பலவீனமான அணியிடம் தான் எடுத்த சதத்தைக் கூறி தன் பலத்தை வெளிக்காட்ட வேண்டிய அவலநிலைக்கு ஆளாகி விட்டார். சரி சேப்பல் சமயம் பார்த்து விளையாடுகிறார், நமது சூழ்நிலை சரியில்லை என்றெல்லாம் உணர்ந்து அப்போது அடக்கி வாசித்து விட்டு இலங்கைக்கு எதிரான போட்டிகளிலோ அல்லது விரைவில் வர இருக்கும் பாகிஸ்தான் பயணத்திலோ வெளுத்து வாங்கிவிட்டு பிறகு சேப்பலின் மோசடி வேலைகளை அம்பலத்திற்கு கொண்டு வந்திருப்பதால் கங்குலி ஜெயித்திருப்பார் என்பதை விட இந்தியாவின் கிரிக்கெட் பிழைத்திருக்கும். ஆனால் இவரோ தவளை தன் வாயால் கெடும் என்பதைப் போல தேவையில்லாமல் ஓய்வு அறையில் நடந்த விவகாரங்களை முதலில் பேட்டியைக் கொடுத்து விட்டு கடுமையான நெருக்கடியில் மாட்டிக் கொண்டு விழிக்கிறார். இப்போது என்ன ஆயிற்று, இனி அணி சிறப்பாக விளையாடினாலும் படு மோசமாக விளையாடினாலும் சேப்பல் நான் அப்போதே சொன்னேனே என்று சொல்லப் போகிறார், அது மட்டுமல்லாமல் இப்போது எதிரணி வீரர்கள் மட்டுமல்லாமல் நெருக்கடியும் சேர்ந்து கங்குலிக்கு எதிராக விளையாடி அவரின் ஆட்டத்திறனை மேலும் பரிசோதிக்கும் ( இந்த அக்கினிப் பரீட்சையில் அவர் ஜெயித்தால் அப்போது அவரின் அத்தனை செயல்களும் நியாயப்படுத்தப்படும் ), வழக்கமாகவே கங்குலி அவ்வப்போது சர்ச்சைக்குரிய முடிவுகள் எடுப்பது வழக்கம் ( உதாரணம் சச்சினை நடுநிலை ஆட்டக்காரராக்கி முயற்சி செய்தது, முரளி கார்த்திக்கின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளாதது ) , ஆனால் வெற்றி பெற்றவரை அவை அதிகமாக விமரிசனத்துள்ளாகவில்லை. அதே முடிவுகள் தோல்வியுற்றால் இனி கடுமையாக விமரிசிக்கப்படும். ஆப்பசைத்த குரங்கைப் போல ஆகி விட்டது கங்குலியின் நிலை.

இவர்கள் இப்படியென்றால் கிரிக்கெட் வாரியம் அதற்கு மேல். அவர்களே குடுமிப்பிடிச் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது அவர்களையே பஞ்சாயத்து செய்யக் கூப்பிட்டால். அவர்கள் தான் இந்த பிரச்சினை இந்த அளவிற்கு வந்ததற்கே காரணம் என்று கூறுபவர்களும் இருக்கிறார்கள். கங்குலிக்கும் சேப்பலுக்கும் இடையே சிறிய மனஸ்தாபம் அளவில் இருந்த பிரச்சினையை இவர்கள் தங்கள் சுயநலத்திற்காக ஆளுக்கொரு பக்கமாக இருந்து தூண்டி விட்டதால் தான் பிரச்சினை இந்த அளவிற்கே வந்தது என்கிறார்கள். என்ன செய்ய முடியும் இந்த சாபக்கேடு இந்திய கிரிக்கெட் வாரியம் மட்டுமல்ல உலகில் பெரும்பாலான அதிலும் குறிப்பாக ஆசிய கிரிக்கெட் வாரியங்களில் ரொம்பவும் சகஜமான நிகழ்வாகி விட்டது.

இந்த பழைய ஆட்டக்காரர்கள். எதற்கப்பா வம்பு என்று கருத்துச் சொல்லாமல் ஒதுங்குகிறார்கள். அவர்களை குற்றம் சொல்ல முடியாது. பிற்காலத்தில் ஏதாவது பதவி கிடைப்பதற்கு கிடைக்கும் வாய்ப்பை தாங்களே இழக்க அவர்கள் முட்டாள்களா என்ன ?
மொத்தத்தில் ஒன்று மட்டும் தெளிவாகி விட்டது. இப்போது இந்திய கிரிக்கெட் வாரியத்தின் நிலை புலி வாலைப் பிடித்த கதையாகி விட்டது. அது ஏதோ ஒரு ஆசையில் கிரேக் சேப்பலைப் போட்டுவிட்டு, இப்போது அவரைச் சொல்லவும் முடியாமல் மெல்லவும் முடியாமல் விழிக்கிறது.

எப்படியானாலும் இந்திய கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் இதுவரை இதைவிட பெரிய கேலிக் கூத்துகளையெல்லாம் கண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் இன்னும் கொஞ்ச நாளில் இதுவும் கடந்து விடும், அடுத்த உலகக் கோப்பைக் கனவுடன் மீண்டும் தூங்கப் போகலாம் வாருங்கள்.